Z powodu bałaganu w wypisach przeleżałam po cesarce 20 godzin na sali pooperacyjnej widząc dziecko tylko przez kwadrans. Potem niesamowity profesjonalizm w pomocy w karmieniu- wyszłam ze szpitala z sutkami w strupach.Do dzisiaj nie wiem, czy pomoc pielęgniarki laktacyjnej jest w pakiecie, czy trzeba za nią ekstra zapłacić, bo widziałam tę panią przez 1 minutę, w dniu wypisu.Następnym razem solidnie się zastanowię nad wyborem placówki, albo będę od samego początku niemiłą i roszczeniową pacjentką, bo bycie cichym i spokojnym owocuje bólem. I nie mam tu na myśli tylko fizycznego. Jedynie do pielęgniarek noworodkowych nie mam zastrzeżeń. To, że pomimo załamania nadal karmie piersią zawdzięczam laktacyjnej z Ujastka i właśnie im.

Pierwsze dziecko urodziłam w Ujastku, na drugi poród zdecydowałam się w Klinice i uważam, że było lepiej. Można pisać długo, ale mnie najbardziej pozytywnie zaskoczyła szybkość działania i komunikacja personelu oraz dobra współpraca pomiędzy oddziałami: porodówką, patologią ciąży i oddziałem poporodowym. O nic nie trzeba prosić 2 razy ani czekać aż ktoś cię zauważy. Personel w zdecydowanej większości bardzo pomocny i życzliwy. Jedynie pani doradca laktacyjny, która starała się pomóc i przekazać wiedzę, wydawała się nieco mało życzliwa i wyrozumiała dla młodych mam. Ogólnie oba szpitale oceniam pozytywnie, ale w Klinice czułam się bardzo dobrze zaopiekowana, i wiedziałam, że personel szpitala jest dla mnie i mojego dziecka. Nigdy nie miałam poczucia, że komuś zawracam głowę, a raczej pielęgniarki same często pytały czy mogą jakoś pomóc. Warunki lokalowe bardzo dobre. Sam poród szybki, dostałam gaz rozweselający, położna traktowała mnie "na serio". Po porodzie spędziliśmy jeszcze na sali 2 godziny z mężem i dzidziusiem i bardzo to były fajne chwile :) Jedyna uwaga to taka, że przydałoby się na sali cos cieplejszego do przykrycia mamy po porodzie :)

Rodziłam tam w wakacje, (a wcześniej leżałam na patologii) i na prawdę polecam, uratowali nam życie.

Rodziłam sn w grudniu 2014. W trakcie porodu spotkałam się z szacunkiem, zyczliwoscia i empatia ze strony personelu. Położne pomogly mi przejsc przez porod aktywnie, angazowaly męża, wyczerpująco informowały o dostepnych srodkach usmierzajacych bol czy najkorzystniejszych dla mnie pozycjach porodowych. Dzieki ich pomocy urodzilam szybko i bez komplikacji. NIeco gorzej oceniam opieke na oddziale polozniczym (nie nad dziecmi, ale nad mamami). Ogólnie- jestem wdzięczna i polecam ten szpital!

Urodziłam w tym szpitalu na poczatku grudnia,poród naturalny. Byłam pelna obaw ponieważ czytałam dużo negatywnych opinii z którymi zgodzić się nie mogę. Zostałem przyjęta do szpitala w 40t i 4 dni z powodu złego wyniku ktg ( tachykardia płodu) bez oznak rozpoczynającego się porodu. Po ponownym ktg, USG została podjeta decyzja o wywołaniu porodu. W ciągu godziny trafiłam na sale porodowa. Nie było żadnego problemu aby był ze mną mąż. Sala porodowa duża pojedyncza z łazienką, wyposażona w drabinki, piłkę. Od razu została podłączona kroplowka z oksytocyna. Położna mogła by być trochę lepsza ( oschła, zdystansowana) ,ale mimo tego proponowała gaz, środek przeciwbólowy do kroplowki, ćwiczenia na piłce. W najtrudniejszych momentach mimo swojego dystansu i oschlosci mówiła konkretnie co i jak robić ( nie chodzilam do szkoły rodzenia), jej uwagi były przydatne. Lekarka która była przy porodzie młoda bardzo sympatyczna pełną empatii, wspierała w najtrudniejszych momentach( tego brakowało położnej). Na sale normalna trafiła dopiero późnym popołudniem z powodu braku miejsc ( poród 1:15). Opieka po porodzie dobra jeżeli chodzi o dziecko to bardzo dobra miałam różne dolegliwości w ciąży przez co dziecko musiało mieć zrobione różne badania i tak tez było. Byłam w szpitalu 3 dni i jak wszędzie trafiały się lepsze i gorsze pielęgniarki ale nie przesadzajmy najważniejsze jest dziecko i opieka nad nim. Ogólnie mogę polecić szpital i personel. Jedyny minus to to ze ze szpitala wychodziłam w niedziele i wypis trwał długo ( jeden lekarz ginekolog na oddział ) .

Wlasnie przebywam na oddziale patologii ciazy na I pietrze. Oddzial sam w sobie jest ok ladnie odnowiony i czysty. Trafilam tu ze skierowaniem od lekarza pakietowego dzien przed Wigilia (niespodzianka bo nic mi sie nie dzialo). Podejrzenie niewydolnosci szyjki. Pani doktor mnie przyjmujaca chyba bala zakwestionowac skierowania starszego kolegi i polozyla mnie naoddzial. I tym sposobem szpital uniwersytecki zafundowal mi swieta w placzu i smutku bo tu sie NIC nie dzieje. Trzeci dzien i nawet nikt mnie nie zbadal! Leze jak kolek zazywam magnez i luteine. Mysle ze moglabym to robic w domu w otoczeniu bliskich. 4 lekarzy na dyzurze na caly szpital (wiec dziewczyny zaciskac nogi). Obchod: trwa 2 minuty "jak sie pani czuje?" I tyle. Pielegniarki - coz zalezy na kogo sie trafi. Niektore przemile i empatyczne inne france i bez kija nie podchodz. Zaczynam sie zastanawiac czy dokonalam dobrego wyboru...musze czekac do poniedzialku aby ktos sie mna zainteresowal...

Lekarz prowadzący z tego szpitala nie rozpoznał u mnie rozstępu spojenia do 41tc. Decyzja o cesarce tego samego dnia. Po zszyciu komentarze pielęgniarek pod moim adresem typu "poszli (lekarze), a nas zostawili z tym słoniem"... Na sali noworodkowej 7-osobowej leżałam pod oknem, po drugiej stronie sali była umywalka. Pielęgniarka nie raczyła zajrzeć w moją kartę na wskazanie do cesarki i nawrzeszczała na mnie w połowie drogi, że nie powinnam była wstawać bez pasa poporodowego... Generalnie trauma. Nigdy więcej tam nie wrócę.

Witam. Rodziłam w tym szpitalu w listopadzie w 2013 roku przez cięcie cesarskie. Moje wspomnienia są bardzo złe, jest to zasługa tylko i wyłącznie położnych. Lekarze, pediatrzy są super, ale te stare baby są okropne, kiedy ktoś zrobi z nimi porządek, żeby godnie traktowały pacjentki. Zachowują się jak by im pacjenci przeszkadzali, są aroganckie, byłam na III przed cesarką i I piętrze po, był przez nie płacz, szloch i nawet wolę myślami nie wracać do tego co przez nie przeżyłam. Gdybym zaczęła cytować to wszystko co słyszałam od nich to można się za głowę chwycić. Teraz z perspektywy czasu żałuję, że nie poszłam na skargę do jakiejś przełożonej, tylko nie wiadomo jakie ma podejście, czy nie takie bezczelne jak położne. A bardzo szkoda, bo lekarzy bardzo dobrze wspominam, pediatrzy są super, położne jeszcze nie nadążają, chyba żyją jeszcze w komunie, mam nadzieję, że ktoś zrobi z nimi porządek!!!!!

Rodziłam w tym szpitalu we wrześniu, był to mój pierwszy poród i odbył się siłami natury. Ja z opieki szpitalnej byłam bardzo zadowolona. Miałam świetną położną, która się mną naprawdę wspaniale opiekowała, co chwilę sprawdzała jak się czuję, monitorowała na bieżąco cały poród i była przesympatyczna, ale jednocześnie profesjonalna. Bez żadnego wielkiego proszenia dostałam znieczulenie (zarówno gaz wziewny jak i później znieczulenie w zastrzyku). Od samego początku przy porodzie był mój mąż. Jeśli chodzi o opiekę lekarską to tez nie mam żadnych zastrzeżeń, badana byłam delikatnie (przez 3 różnych lekarzy), a atmosfera w trakcie porodu i po nim była bardzo dobra. Potem też czułam, że dobrze zajęto się moim dzieckiem. Opieka położnej laktacyjnej tez bardzo dobra - sprawdzała jak "idzie" z karmieniem i można ją było spytać o wszystko. Personel lekarski na oddziale również bez zarzutu - bardzo profesjonalnie podszedł do wszystkich sygnalizowanych przeze mnie problemów i uzyskałam pełne wyjaśnienie na zadawane przeze mnie pytania. Polecam.

Przeżyłam na Kopernika horror, nie pomogło, że miałam stamtąd lekarkę. Miałam cukrzycę ciążową (na insulinie), więc 10 dni po terminie z OM i w terminie porodu z USG genetycznego zrobiono mi wywoływanie, poprzedzone pobytem na patologii ciąży (było ok). Podano mi żel, założono cewnik jednego dnia, drugiego podpięto do oxy i nic, niewielkie skurcze. Położna ok, choć pozwalała sobie na niewybredne żarty. Bardzo bolesne też było badanie przez nią prowadzone. Nie potrafili sobie poradzić z moją cukrzycą –nieumiejętnie podając glukozę i insulinę wywindowali mi skoki cukru. Po dwóch dniach wywoływania wróciłam na patologię ciąży, z której wypisałam się na własne żądanie. Wróciłam do szpitala po tygodniu, ponieważ był to już 41 tydzień i 3 dni. Podpięli mnie do oxy, tym razem trafiłam na położną sadystkę. Założyła mi wenflon tak, że bolał jak cholera, a jak syknęłam z bólu, to usłyszałam „Co Pani tak syczy, boleć to dopiero będzie”. Nie chciała wpuścić mojego męża („Bo mąż może być podczas porodu, a tu żadnej akcji porodowej nie ma”). Nie pozwoliła mi również chodzić, miałam leżeć i czekać. No to czekałam tak przez 9h,sama, ciężko mi było nawet sięgnąć po wodę, którą miałam ze sobą. Oxy nie zadziałała. Kroplówka skończyła się o 24.00 w nocy, więc lekarka uznała, że następnego dnia zaczynamy od rana – czyli o 6, pobudka o 5 30. Byłam tak wyczerpana, że odmówiłam kolejnego wywoływania. Mieli mi zrobić cesarkę. Ale jak odpoczęłam, to po południu zaczęła się akcja porodowa. Miałam skurcze całe popołudnie i noc, więc rano (kiedy miałam mieć już cesarkę), lekarka namówiła mnie na rodzenie naturalnie. No i rodziłam tak do 15.00 po południu, wyłam z bólu, bo nie było komu podać znieczulenia (anestozjolog na cesarkach non stop), tylko po to, żeby o 16 okazało się, że postęp porodu jest żaden (5 cm rozwarcia i ani cm więcej), dziecko źle się wstawiło w kanał rodny, w dodatku jest za duże, a ja za niska i mam za wąskie biodra i się wreszcie zlitowali i zrobili cesarkę.