Rewelacyjna opieka położnych, bardzo pomocne i życzliwe podejście. Sale porodowe bardzo ładne i nowoczesne. Lekarze bardzo kompetentni i w większości pomocni.

REWELACJA! Pierwszą córkę r odzilam w 2007roku warunki niezbyt wtedy komfortowe ale personel BYŁ anielski wręcz, teraz po remoncie traktu płodowego jestem wręcz oczarowana, a personel dalej przesympatyczny, no może z pewnym wyjątkiem dr.N, ale on chyba po prostu nie lubi swojej pracy. Położne cały czas pilnowali,odpowiadały na każde moje pytanie,niepokój i dodawały otuchy. Dr. Świechowski niewątpliwie uratował moją kruszynkę dzięki jemu czujności i zaangażowaniu dziś po cc obie jesteśmy szczęśliwe :) co do położnych to na prawdę są przesympatyczne, panie z oddziału ginekologicznego,na którym ze względu zdrowotnych spedzilam dość dużo czasu, nawet po porodzie odwiedzały mnie i pytały o samopoczucie. Dziękuję im wszystkim! Uśmiech towarzyszył całemu personelowi,zawsze mieli ciepłe słowo i ogromną cierpliwość. Pielęgniarki neonatologii też bardzo sympatyczne, mimo że to moje drugie dziecko to i tak przychodziły i pokazały jak prawidłowo karmić, podpowiadały jak pielęgnować i odpowiadały na wszystkie pytania. Jeśli chodzi o opiekę nade mną to też wielkie zaangażowanie, po cc pomagały się umyć, sprawdzaly czy wszystko ok,w drugiej dobie nawet ciągle się pytały czy czegoś nie potrzebuję. Gdy córka tylko zaplakala zaraz ktoś się zjawiał z personelu i pytał czy coś pomóc. Nie usłyszałam od pań żadnego przykrego komentarzam chwilami aż były nawet nadgorliwe,w dobrym sensie oczywiście, bo ja chciałam być samodzielna nawet z podpiętą kroplówką i cennikiem sama chciałam przewinąć dziecko, to wtedy przyszła pielęgniarka i delikatnie,aczkolwiek stanowczo wyreczyla mnie. Panie przychodziły i pytały się czy chcę odpocząć,czy mają się zająć dzieckiem,czy chcę leki przeciwbólowe itp. Szpital polecam w 100%

Polecam szpital i personel. atmosfera jak w domu.

Witam. Ja rodziłam tam synka w 2010 roku. Przyjechałam z Radomia ponieważ już wcześniej wybrałam ten szpital. Zostałam bez problemu przyjęta na oddział. Z tego względu, że mój poród nie przebiegał prawidłowo miałam cięcie cesarskie. Opieka po porodzie zasługuje na medal. O każdej porze dnia i nocy Panie byly dostepne i nie odmawiały pomocy. Planuję teraz drugie dziecko i mam nadzieję, że znowu będę mogła rodzić w tym szpitalu. czułam się w nim bezpiecznie i komfortowo.

Prawie jak każda przyszła mama, zwłaszcza rodząca po raz pierwszy bałam się porodu. Wybrałam szpital w Kozienicach, bo wiele moich koleżanek w nim rodziło, opinie miały różne. Na wejściu zapytano, czy jestem pacjentką, któregoś z pracujących tu lekarzy. Niestety nie byłam, ale to nie miało znaczenia, byłam traktowana bardzo dobrze, mimo iż moi lekarzem prowadzącym był ktoś inny. Przez niemal cały czas była ze mną wspaniała położna pani Monika, opiekowała się mną, pomagała, rozweselała. Mogłam korzystać z prysznica, piłek, muzyki, wszystko abym nie panikowała. Niestety zmiana pani Moniki nie trwała wiecznie i musiała iść co domu, zostawiając mnie pod opieką dwóch innych położnych i pana dr K. W niecałą godzinę później mój synek był na świecie, oczywiście nie bez problemów, nacięto mi krocze, a dr ucisnął mój brzuch tak mocno, że dziecko po prostu wyskoczyło. Na szczęście synek był zdrowy , pozwolono mi go przytulić i przywitać na świecie, a następnie zabrano. Po zszyciu leżałam pół godziny na korytarzu, gdy przewieziono mnie do sali i dostałam dziecko, nikt nie raczył nawet poinstruować jak należy przystawić dziecko do piersi. Problem z karmieniem miałam do momentu wyjścia ze szpitala, w domu na spokojnie wszystko się udało. Co najgorsze, gdy kobieta ma problem z karmieniem, dzieci dopajane są glukozą, po której wymiotują i krztuszą się. W łóżeczku synka znalazłam nawet smoczek zapchany watą umoczoną w czymś słodkim. Ogólnie położne są miłe i chętnie odpowiadają na pytania, jednak zdarzają się "czarne owce", które zamiast pomóc wolą oglądać "Mam talent" ale tego nie da się uniknąć. Poród i pobyt w szpitalu wspominam raczej dobrze. Teraz jestem w drugiej ciąży i planuję również rodzić w Kozienicach.

Witam, rodziłam w tym szpitalu w 2012 roku i mam mieszane uczucia. Ponieważ poród był długi "przerobiłam" trzy zmiany położnych, diametralnie różnych. większość z nich była miła. Często przychodziły do mnie i do męża, robiły córce KTG dla mojego spokoju, pozwalały pić wodę. Jednak jedna z nich wydzierała się na mnie ( tak właśnie, wydzierała), że mąż jest mi zbędny, że poród rodzinny to jakaś fanaberia, że chcemy patrzyć jej na ręce. Bogu dzięki nie musiałam przy niej rodzić. W I fazie porodu miałam do dyspozycji piłkę, worek sako oraz prysznic, które niewątpliwie skróciły me męki. Jednak dyskomfortowe jest chodzenie po sali, jeśli wszystkie drzwi są pootwierane i jest zero prywatności. Sam poród musiał się odbyć w pozycji wertykalnej. Jednak położna Monika to złota kobieta i na II etap porodu ie rodzinną atmosferę. Przygaszone światło i możliwość słuchania muzyki troszkę mnie odprężyły. po urodzeniu dziecko było od razu zabrane mimo 10 pkt, i pokazano mi je już umyte i ubrane.szczerze mówiąc to nie powiedziano mi nawet jego płci. po porodzie leżałam na korytarzu, a tuż obok salowa myła podłogę. Sala matki z dzieckiem była nie dogrzana i mimo grudnia było na niej 18st. Pielęgniarki nawet nie fatygowały się gdy pierworódki prosiły o pomoc, albo miały pretensję, że nie dają sobie rady z własnym dzieckiem. Ani porady laktacyjnej, ani psychologicznej. dobrze, że chociaż położne odwiedzały "swoje pacjentki" to troszkę instruowały. A przy wyjsciu po wypełnieniu ankiet ad opieki miały pretensje i złe opinie wyrzucały do kosza. Reasumując personel traktu porodowego BAJKA, jednak im bliżej wyjścia tym gorzej. Pacjentka traktowana jak kolejna sztuka. Także, drogie panie jak już nie ma wyjścia to jedźcie do kozienic, ale jeżeli istnieje inna możliwość...