Bardzo dobrze wspominam ten szpital, w czasie porodu miałam komplikacje i cieszę się, że trafiłam akurat tam. Mojemu Synkowi spadało tętno, (było zagrożenie życia) ale dzięki szybkiej decyzji o cesarskim cięciu i sprawnemu działaniu lekarzy nic mu się nie stało. Koleżanka z oddziału powiedziała mi później, że jak zobaczyła jak się mną zajmują przestała się bać porodu bo wiedziała, że jest pod dobrą opieką. Lekarze z tego szpitala są naprawdę kompetentni i dobrze radzą sobie w przypadku komplikacji przy porodzie ale również są bardzo sympatyczni, uprzejmi i naprawdę troszczą się o pacjentów. Zarówno podczas badań jak i w czasie porodu wszyscy byli dla mnie bardzo mili, odnosili się do mnie z szacunkiem i życzliwością, zanim pojechałam na salę operacyjną jeden z lekarzy mnie pocieszał, bo bardzo się bałam o Synka. Dzięki temu mimo strachu wiedziałam, że jestem w dobrych rękach. Jestem bardzo wdzięczna lekarzom z tego szpitala. Opieka na oddziale położniczym (poporodowym) i patologii ciąży również jest bardzo dobra, położne są bardzo życzliwe i pomoce. Bardzo dobrze wspominam personel i opiekę w czasie porodu i po porodzie.

Porod w tym szpitalu to czysta przyjemnosc kadra przemila kompetentna i troskliwa dr.Jastrzab wprowadza wspaniala atmosfere ktora wszystkim sie udziela .Kazdy jest pomocny i kompetentny.Atmosfera kameralna i rodzinna i przedewszystkim bezinteresowna nie trzeba nic "dokupowac" by czuc zainteresowanie z kazdej strony .Zaplecze techniczne pelne tak wiec w razie komikacji pomoc blyskawiczna .To chyba najwazniejsze cechy ktore powinien posiadac dobry oddzial polozniczy

Poród fatalny, nikogo nie obchodziło w jakiej pozycji chcę rodzić. O nacięcie krocza nawet nie spytali tylko nacięli. Pani anestezjolog nakrzyczała na mnie, żebym się zamknęła (darłam się z bólu). Podczas porodu stało nade mną 5 osób. Dziecko miałam przy sobie pół godziny, potem w sali (dzieci kąpią w 5 dobie- jeśli zostaje się w szpitalu). Nie byłam uczona opieki nad dzieckiem, pani z trudem mi powiedziała jak przemywać małej oczy. Warunki na salach ok, chociaż łazienki są na korytarzu. Pediatra nie chciała mnie wypuścić ze szpitala, bo dziecko spadło na wadze 100g! (normalnie dzieci tracą po porodzie, na dodatek był upał). Wyszłam w 4 dobie, na wyraźną prośbę. Odwiedziny są w godzinach 12-19 i mimo wykupionego pokoju 1-osobowego, mąż był wypraszany ze szpitala. Nie polecam szpitala, panują tam metody i sposób traktowania pacjentek jak za komuny. Słyszałam, że jest dobry na cc, ale na poród sn na pewno nie.

Miałam ogromną przyjemność urodzić swoje długo wyczekiwane Dzieciątko w cudownym miejscu jakim jest Szpital im. prof. Witolda Orłowskiego. Tydzień przed porodem leżałam na oddziale patologii ciąży - przez tydzień miałam przyjemność poznać praktycznie wszystkich profesorów, lekarzy oraz położne. Każdego dnia spotkałam się z cudowną opieką zarówno w dzień jak i w nocy. Empatia, zainteresowanie, czułość, zrozumienie, pocieszenie w trudnych momentach - to i tak mało powiedziane. 14 lutego przyszedł dzień porodu - najpiękniejszy dzień mojego życia. Po raz kolejny ogromna troska całego personelu, cudownej położnej Pani Heleny, sprawiła że nie wiem co to strach i ból porodu. Z całego serca dziękuję i polecam szpital - Karolina Z.

jestem w 100% zadowolona z porodu w tym szpitalu. Urodziłam bliźniaki, lekarze w chwili problemowej szybko zareagowali i wykonali cc. Maluszki uratowane. Wspaniała opieka, Panie położne zawsze uprzejme i pomocne, jest położna dla kobiet z cukrzycą, lekarze fachowi, neonatologia rewelacyjna z wspaniałym personelem i wykwalifikowaną kadrą. POLECAM!!! Dziękuję Bogu że tam trafiłam.

Polecam każdej przyszłej mamie :-) Od momentu przyjęcia do wypisu czułam się jak w prywatnej klinice!!! :) za nic nie płaciłam. Cały personel bardzo wspiera rodzące i młode mamy. Maluszki są też pod dobrą opieką.

Rodziłam bliźnięta przez cc. Operacja- sprawnie przeprowadzona, ładne cięcie (dr Michałowska), w miłej atmosferze. Warunki lokalowe biedne, ale czysto. Na położnictwie- tłok, ciasnota, ale dałoby się wytrzymać, gdyby nie fatalne „wsparcie laktacyjne”. Matki bliźniąt chyba z góry spisuje się tam na straty, jeśli chodzi o karmienie piersią. Przed porodem pytałam szpitalnej konsultantki laktacyjnej jak poradzić sobie z bliźniętami, jedyna rada, jaką dostałam, to że będzie trzeba dokarmiać. Nie umiałam przystawiać dzieci, pokazano mi to raz, w biegu, o dalszą pomoc musiałam żebrać płacząc i dostawałam góra 3 minuty, byle szybciej. Nie dostałam żadnej informacji o tym jak zorganizować karmienie bliźniąt. Bez mojej wiedzy podano dzieciom mleko modyfikowane, nie wiedziałam jakie. Nie pokazano mi najwygodniejszej po cc pozycji na leżąco. Dzieci słabo ssały- jedne położne kazały przystawiać (nie mówiąc jak), potem inne przychodziły i wciskały mi butelki z byle jakimi smoczkami. O bezsmoczkowym dokarmianiu nikt tam nie słyszał. W nocy oddałam dzieci pod opiekę pielęgniarek bo padałam z bólu po cc, powiedziały, że przywiozą mi je na karmienie. Nie przywiozły,a gdy sama przyszłam po dzieci, były już nakarmione mieszanką, choć zgłaszałam, że chcę karmić piersią! Gdy w końcu, przy pomocy koleżanki udało mi się dzieci przystawiać, kilkakrotnie odrywano mi je od piersi goniąc na: ważenie, toaletkę, usg itp. Przy wyjściu ze szpitala ustnie kazano mi dzieci dokarmiać mieszanką, choć na wypisie wpisano tylko (chyba dla poprawienia statystyk) „karmienie naturalne”. Byłam więc kompletnie zagubiona jeśli chodzi o to, jak karmić. Dziś dzieci mają kilka miesięcy i karmię wyłącznie piersią-tylko dzięki własnemu uporowi i położnej środowiskowej, która skutecznie pokazała mi w domu, jak karmić bliźnięta, czego nie zrobił nikt w szpitalu. Gdybym polegała na personelu szpitala, od pierwszych dni dzieci zostałyby skazane na mleko modyfikowane.

Moje doświadczenie pierwszego w życiu porodu jaki przeżyłam w tym szpitalu jest zdecydowanie dobre. Strach, który odczuwałam przed porodem udało się pokonać w czasie całego procesu dzięki ludziom, którzy w nim uczestniczyli. Personel był opiekuńczy i empatyczny. Miałam wykupioną osobistą opiekę położnej, ale mam przekonanie, że nie było to bezwzględnie konieczne. Nie mam raczej zastrzeżeń do komunikacji z pacjentem w czasie porodu i po, chociaż o niektóre informacje trzeba było się domagać. Szczęśliwie trafiła mi się sala porodów rodzinnych, co z pewnością podniosło komfort całego przeżycia. Największym mankamentem są warunki w pokojach, w których jest bardzo ciasno i ciężko przemieszczać się z wózeczkami dla noworodków. Niedobra jest też mało ograniczona dostępność oddziału położniczego dla zwiedzających, która skutkuje tym, że chwilami jest zbyt duży ruch osób z zewnątrz. Ogólna ocena w moim przekonaniu wypada naprawdę dobrze. Jeśli będzie mi dane rodzić ponownie, na pewno zdecydują się na ten szpital.

Opieka przy porodzie dość fajna ale nie mówią wszystkiego co się dzieje. Po 14 godzinach zrobili mi cesarskie cięcie - jak się okazało 2 miesiące po porodzie (od mojego ginekologa) syn był dwa razy obwiązany pępowiną - i o tym nie powiedzieli. Opieka po porodzie dobra w zależności od dnia na jakie położne się trafi :)

Rodziłam pod koniec 2012 roku bliźnięta w 36 t.c. przez c/c wcześniej leżałam tydzień na patologii ciąży, moje wrażenia są średnie na patologii leżałam z powodu omdleń w 28 t.c. pobrano i krew stwierdzono,że mam anemię i nic z tym nie zrobiono-miałam przyjmować lekarstwa-moje własne! wielokrotnie sugerowałam,że mogę mieć cukrzycę ciążową nie zrobiono mi testów .Po wyjściu zrobiłam sobie prywatnie krzywą cukrową i co się okazało-niezdiagnozowana wcześniej cukrzyca ciążowa i to dość ostra! Sam poród poprowadzony sprawnie miałam cc zrobione dobrze lekarze,anestezjolog mili opieka po porodzie świetna, ordynator Jastrzębski wspaniały człowiek oddział położniczy wspaniały wszyscy pomocni,uczynni, leki przeciwbólowe na żądanie. Leżałam w sali jednoosobowej wykupionej warunki bardzo kiepskie wąski duszny pokoik rodziłam zimą kaloryfer rozkręcony na maxa nie dało się go przykręcić, była łazienka ale bez prysznica,więc chodziłam na korytarz. Dopadła mnie depresja poporodowa i tutaj świetnie się mną zajęły położne, ordynator, przychodziła do mnie psycholog szpitalna i wspierała natomiast oddział neonatologii to dla mnie inna bajka-jakiś koszmar ! Inne panie piszą,że super,że mili to ja miałam jakiegoś pecha te kobiety były niemiłe,krzyczały na mnie niestety mój synek urodził się z problemami z oddychaniem i krążeniem leżał w inkubatorze córeczka była przy mnie w pokoju ja nie miałam pokarmu te kobiety przychodziły i mnie napastowały czy już karmie piersią?dlaczego nie przyszłam do synka na karmienie a jak chodziłam to czułam się jak intruz proszę się nie opierać, proszę tak nie trzymać dla mnie to był horror przeżyłam taki stres,że mimo pobudzania piersi laktatorem nie byłam w stanie wykarmić 2 dzieci i zrezygnowałam:( Dodatkowo karmili synka sondą,bo miał problemy z połykaniem i im się nie chciało próbować smoczkiem . Moje dzieci zostały zaszczepiony w tym szpitalu wadliwą serią szczepionki na żółtaczkę.