Z powodu wzroku musiałam mieć cesarkę. Wybraliśmy ten szpital bo ma certyfikat szpit.przyjaznego dziecku, czyli zasady, że personel bezpośrednio po porodzie umożliwia matce kontakt z dzieckiem, nawet po cesarce -„oddzielenie dziecka od matki stosowane jest tylko w medycznie uzasadnionych przypadkach i ograniczane do niezbędnego minimum”. Lek prowadzący zapewniał, że co prawda na bloku poop. muszę odleżeć 4 godz.,ale pół godz po porodzie przyniosą mi dziecko. Sam poród – ok.Niestety pierwsze co zrobiły położne na sali op to zaczęły synka ważyć i mierzyć.Dopiero na moją prośbę czy mogę go w końcu zobaczyć przyniosły go i dosłownie przez chwilę pozwoliły by dotknął swoim policzkiem mojego, po czym go zabrały. Pół godz. po,na bloku pooperac. spytałam pielęgniarkę kiedy będę mogła zobaczyć synka. Usłyszałam "na pewno nie teraz, ma dużo pracy i nie może się jeszcze zajmować moim dzieckiem". Byłam w b.dobrym stanie. Za kolejne pół godz. spytałam znów i usłyszałam to samo. Za kolejne usłyszałam, że nie przyniesie go wcale. Próbowałam nie płakać. 3,5 godz po porodzie pojawiła się pani dr, która powiedziała, że można mnie przenieść.15 min. później przyjechał położny z łóżkiem, ale pielęgniarka kazała mu zabrać moją sąsiadkę, bo jej to obiecała.Okazało się, że nie ma drugiego wolnego łóżka.Na pyt więc kiedy będzie wolne łóżko i kiedy mnie stąd zabiorą do mojego dziecka usłyszałam "nie wiem, może za pół godz, może za 2 a może za 8". Zaczęłam płakać. Pielęgniarka kazała mi się uspokoić:"już dobrze, przyniosę pani dziecko na chwilę". Za pół godz zjechała kołyska.Okazało się, że to dziecko mojej sąsiadki, którą przecież zabrano stąd jakieś pół godz temu i pewnie właśnie szuka swojego dziecka!Czekałam kolejne pół godz aż zwiozą moje. I dopiero po 5 godz.miałam kontakt ze swoim synkiem, bo położny znalazł jakieś stare łóżko i umieścił mnie tymczasowo w pokoju nieprzygotowanym dla dzieci na patologii ciąży, ale nareszcie byliśmy razem.

Cudowny szpital, opieka jak w prywatnej klinice. Poród wspominam jako cudowne wydarzenie, a mam wrażenie, że jest to rzadkość. Rodziłam absolutnie naturalnie, ale miałam możliwość znieczulenia i wszystkich interwencji medycznych. Jednak położna potrafiła poprowadzić poród tak, że nic z tego nie było potrzebne. Po porodzie leżeliśmy z synkiem 2 godziny w spokoju, nikt go nie zabierał. Uzyskałam pomoc w karmieniu piersią, jakiej nie uzyskały moje koleżanki rodzące w innych szpitalach. A miałam problemy, więc gdyby nie personel to pewnie bym w końcu piersią nie karmiła. Naprawdę wszystkim polecam ten szpital, dobrze wiedzieć, że są w Polsce takie placówki.

Mieliśmy rodzić w Domu Narodzin, niestety po przyjeździe okazało się, że synek ma za wysokie tętno i musi być cały czas monitorowany KTG, więc rodziliśmy w szpitalu. Sam poród wspominam bardzo dobrze. Przemiła położna wraz ze studentką. Bardzo motywowały! Nie uczęszczaliśmy wcześniej do szkoły rodzenia ale dzięki nim, cały czas wiedzieliśmy co się dzieje, pomagały, doradzały jaką pozycję MOGĘ ( lecz nie muszę) przyjąć. Bez znieczulenia, bez oksytocyny, niestety w finalnym momencie nastąpiło nacięcie krocza ( w pełni uzasadnione, synek miał owiniętą szyjkę pępowiną więc liczył się czas). Po urodzeniu synka byliśmy razem ok. 2/3 godziny. Następnie przyszła pielęgniarka, która pomogła wziąć prysznic, ubrać się i zajęła się synkiem ( ubrała). Warunki lokalowe super, na jedzenie też nie ma co narzekać :) Położne, położnik i większość lekarzy wspominam bardzo dobrze! Jedyne nieprzyjemności mieliśmy z pediatrami, ale powiedzmy, że na własne życzenie ( kwestia szczepień) ;) Każdemu polecam szpital!

Planowałam urodzić w Domu Narodzin, ale miałam cc. Już od Izby Przyjęć mam pozytywne wspomnienia - dyżurujące położne zaangażowane i pomocne mimo nawału pracy (dzień wolny, dłuuuuga kolejka). Na każdym etapie porodu byłam informowana co się dzieje, pytana o zgodę na zabiegi, przyjmowana z życzliwością. Opieka po porodzie była fantastyczna, położne pomagały w środku nocy bez śladu zniecierpliwienia, uczyły karmienia i zajmowania się Maluchem. Podejście do mamy i dziecka jest w szpitalu po prostu ludzkie (szkoda, że to musi dziwić), nie czułam się tam "przypadkiem medycznym", a Mały nazywany był sympatycznie m.in. "małym człowiekiem". Obchody lekarskie były dyskretne, z poszanowaniem intymności. Pokoje mają miły, ciepły wystrój, jedzenie smakowite. Personel pracuje tam z przekonania i w poczuciu misji - dziękuję wszystkim spotkanym położnym i lekarzom. Wkrótce, po mojej rekomendacji, urodzi tam koleżanka, a i ja wrócę rodzić kolejne dziecko u św. Zofii :)

Rodziłam w kwietniu. Porod wywoływany, zakończony cc. Decyzja o cc zapadła błyskawicznie, jak tylko obraz ktg się pogorszył. Pół godziny pózniej byłam już na sali operacyjnej. lezałam zarowno na patologii, jak i położniczym. Bardzo profsjonalna i pełna zaangażowana oraz życzliwa opieka całego personelu. Nie sądzilam, ze tak może być w szpitalu. Świetne warunki. Jedzenie raczej ok, mogloby być cieplejsze, ale to kwestia, że kest catering. Bardzo polecam!

W szpitalu rodziłam swoje pierwsze dziecko w marcu 2013. Miałam dedykowaną położną - p. Agnieszkę Pilaszek. Poród rozpoczął się naturalnie i pewnie tak by się zakończył, jednak Maluch nie przekrzywił odpowiednio główki i zakończyło się CC. Pobyt w szpitalu wspominam bardzo dobrze, a spędziliśmy tam tydzień, bo Mały miał żółtaczkę. Opieka lekarzy, położnych i innych pracowników bardzo profesjonalna- nie mogę powiedzieć złego słowa. Duży nacisk na karmienie piersią- miałam problemy z laktacją i mimo że Syn musiał być dokarmiany, nie zostawiono mnie bez pomocy i namawiano do naturalnego karmienia, z czego aktualnie jedtem bardzo zadowolona. Sale porodowe, pooperacyjne i poporodowe bardzo w porządku, jedzenie dobre. Przy drugim porodzie też chciałabym rodzić w Św. Zofii. Szczerze polecam.

Rodzilam w marcu swoje drugie dziecko w Domu Narodzin. Po pierwszym porodzie miałam ogromna traume, co widać po mojej poprzedniej opinii dla tego szpitala. Zdecydowałam sie jednak zaryzykować i rodzic tu poraz drugi. Dom Narodzin zasługuje na najwyższe noty!!! Ten poród w porównaniu do poprzedniego to niebo a ziemia :) Warunki wspaniale, położna Eliza Leoniuk genialna!!! Sprawiła, ze Rodzilam po Ludzku! Dzięki Niej atmosfera mimo bólu i cierpienia była intymna, ciepła i niezwykle przyjazna. Polecam Dom Narodzin :)

Z całego serca polecam ten szpital, a zwłaszcza Dom Narodzin. Rodziłam tu drugie dziecko. Poród przebiegał fantastycznie. Atmosfera była cudowna, to głównie zasługa mojej wspaniałej położnej Marii Romanowskiej. Czułam się bardzo bezpieczna, spokojna i szanowana. to ja decydowałam o pozycji w jakiej chcę rodzić, położna pomagała, ale bardzo dyskretnie, nic mi nie narzucała, a o wszystkim rzeczowo informowała. Była prawdziwym wsparciem. Dom narodzin to miejsce, w którym można urodzić dziecko w spokoju, poczuciu bezpieczeństwa, intymności, w zgodzie z naturą, bez poganiania, zbędnego przyspieszania. Na sali poporodowej atmosfera również była bardzo dobra. Wszystkie położne były bardzo pomocne, kulturalne i naprawdę zaangażowane w to, co robią. BARDZO GORĄCO POLECAM

To był mój drugi poród w tym szpitalu, pierwszy po rozbudowie i muszę przyznać, że tak jak byłam zadowolona po pierwszym tak jestem zachwycona po drugim. Jednoosobowe sale porodowe ze wszystkimi możliwymi "pomocami", z których naprawdę można korzystać bez żadnego problemu. Pozycja porodowa naprawdę zależy od rodzącej a nie od położnej, ja wybrałam "stołeczek" i polecam;) Mój poród trwał tym razem tylko 2 godziny od przyjazdu do szpitala a nie 10. Położna (niestety nie pamiętam nazwiska, a szkoda bo była świetna, miła i bardzo kompetentna) zajęła się mną rewelacyjnie (a nie byłam jedyna na oddziale), miałam pełną ochronę krocza co skończyło się brakiem potrzeby zakładania szwów! Dano nam mnóstwo czasu na pierwszy kontakt z dzieckiem. Na oddziale poporodowym też fantastyczny personel (w 2009 r miałam trochę inne zdanie). Zarówno położne jak i lekarze byli dostępni w zasadzie non stop kiedy tylko była taka potrzeba i udzielały bardzo wyczerpujących odpowiedzi. Nawet panie dbające o porządek były przesympatyczne. No i najważniejsze jeżeli coś się dzieje z dzieckiem lub mamą to nie wysyłają na siłę do domu, w zasadzie my byłyśmy jedyne w obrębie kilku pokoi, które wyszłyśmy po 2 dobach. A! i wbrem temu co się słyszy ostatnio o posiłkach w szpitalach tu jedzenie jest naprawdę w porządku. Jedyny minus to trochę opryskliwe panie w izbie przyjęć, ale to naprawdę jedyna wada :) No i na koniec dodam, że nie zapłaciliśmy złotówki za ten poród (jedyne co mieliśmy w planie to znieczulenie, ale ostatecznie nie było na to czasu). Szczerze polecam,

Polecam Szpital im. Św. Zofii, na początku marca urodziłam w nim córkę. Szpital ma nowoczesne i komfortowe sale porodowe i poporodowe. Bardzo profesjonalny i ciepły personel medyczny. Położne chętnie i bez problemu pomogą czy udzielą rady. Gdy nie byłam pewna czy prawidłowo karmię piersią (to moje pierwsze dziecko) nie było problemu, żeby przyszły i sprawdziły czy robię to dobrze (a w razie czego w szpitalu jest też doradca laktacyjny). Szpital jest przyjazny dziecku i rodzącym nie tylko w teorii, ale przede wszystkim w praktyce. Osobiście pobyt i poród w tym szpitalu wspominam bardzo dobrze, a następne dzieci chcę również rodzić w Św. Zofii.