Bardzo polecam! Rodziłabym tu na pewno znowu. Rodziłam w tym szpitalu ze względu na cukrzycę ciążową, przed porodem chodziłam na KTG i przy okazji jednego z zapisów zaproponowano mi obejrzenie oddziału i porodówki (rewelacyjny i troskliwy p. Krzysztof). Trafiłam na patologię ciąży 2 dni przed terminem porodu. Opieka w porządku, ale raczej "taśmowo". Cukrzycowym ciężarnym wywołują poród ok 2 dni po terminie. Ja rodziłam na szczęście bez wywoływania. Mój poród odbierał położnik Jerzy Cholewiński, przy którym czułam się bardzo bezpiecznie, profesjonalista. Sprawiał też, że potrafiłam się skoncentrować. Nie nacinano mi rutynowo krocza (może dlatego, że dziecko miało być małe). Ale mógłby być trochę milszy :) Na tle uśmiechniętego i miłego personelu wydawał się niezbyt sympatyczny. Opieka po porodzie - marzenie. Co chwilę ktoś przychodził z pomocą, badaniami, kąpano maluszki. Panie z poradni laktacyjnej przychodziły same, udzielały wyczerpujących odpowiedzi. Warunki lokalowe dobre - porodówka podzielona na pokoje, jest intymność. Po porodzie pokoje 2 osobowe, łazienki na 4 osoby. Ale woda w prysznicu stoi podczas kąpieli, nie ma gdzie odłożyć kosmetyków, ubrań. Jedzenie średnie. Ale ogólne wrażenie - wspaniałe :)

Minusy: - Zużyty sprzęt (np. porozciągane pasy do NST) -> w czasie porodu masz leżeć nieruchomo w łóżku, - brak żarówek lub włączników do lampek nocnych nad łóżkami -> ciężko opiekować się w nocy dzieckiem, - w czasie porodu nikt nie powiedział, jakie są komplikacje, dopiero przed cesarką ->czułam się zdezorientowana, - dzwonki alarmowe są tylko w razie zagrożenia życia i mają tak głośny dźwięk, że w nocy jeden obudzi cały oddział -> w nocy gdy boli podbrzusze musisz doczłapać się do położnej po paracetamol. Za to prześwietne niektóre położne i część lekarzy. Wspaniały pan położnik. Panie od laktacji to profesjonalistki, które wspaniale doradzą.

Rodziłam w Bizielu na początku roku 2015. Jestem bardzo zadowolona. Położna, która odbierała mój poród fantastyczna, Pani Alina (pamiętam ponieważ na początku się przedstawiła). Bardzo kompetentna, ciepła i serdeczna osoba. Wszystko wyjaśniała, W czasie porodu miałam bardzo dużo swobody, chodziłam, korzystałam z piłki i immersji wodnej. Pani Alina zaproponowała mi również gaz rozweselający. Nie nacinała krocza. Po porodzie położyła mi maluszka na piersi, mąż przecinał pępowinę, a po wszystkim pomogła przystawić pierwszy raz mój skarb do piersi. Atmosfera wyjątkowa, bez zbędnych osób. Naprawdę było wspaniale. Sale na położnictwie 2 osobowe. Przy każdej łazienka. Polecam ten szpital.

w tym szpitalu urodziłam trzecie maleństwo. Poród wspominam wspaniale, pozwolono mi na poród siłami natury po przebytym uprzednio cesarskim cięciu. lekarze i położne cudowne, pan położny odbierajacy mój poród bardzo cierpliwy i spokojny. Pomimo łyżeczkowania macicy i szycia krocza (popekałam) prawie nie bolało (a mam porównanie z inną placówką). sale poporodowe czyste, 2 osobowe, na 2 sale przypada wezel sanitarny :) nie ma kolejek pod prysznic czy do toalety. W tygodniu studentki oferuja swą pomoc we wszystkim od poscielenia łóżka, przyniesienia podkładu, czy na popilnowaniu dziecka w razie konieczności wyjścia z sali włącznie. Doradczyni laktacyjna przychodziła codziennie i wszystko cierpliwie tłumaczyła. Jestem bardzo zadowolona.

na moje nieszczescie trafilam tam z krwotokiem. Polozne przemile, mlodziutka Pani doktor rowniez. Najgorsze upokorzenie przezylam na USG, gdzie stary doktor S.M. pomimo moich wielokrotnych uwag i prozb, nie wyprosil z sali badan studentow. Balam sie o dziecko i tylko dlatego zacisnelam zeby i przez to przeszlam. Ale tak obojetnego i zimnego czlowieka jak on nie chce w swoim zyciu nigdy spotkac. Napisze rowniez oficjalna skarge, bo z tego co wiem, nie mam obowiazku sie zgadzac na takie praktyki.

mam 21 lat. w 17 tc odeszly mi wody w 20 przeiweizono mnie do biziela w 29 tc ciecie cesarskie moj syn zyl 29 godzin. Dzisiaj mialby 19 dni..Nigdy nie chce tam wracac.

Rodziłam w 2008r.,a do tej pory mam traumę po tym porodzie. Nie było żadnych objawów porodu a jakiś lekarz stwierdził że mnie podłączą pod kroplówkę wywołującą poród bo ile będę leżeć, pewnie miejsce potrzebne było... zostawili mnie na krześle porodowym z kroplówką zupełnie samą... miałam swoją położną która akurat w tym dniu miała wolne i czekałam na nią... na szczeście zdążyła...miałam juz bóle parte...do tego czasu nikt nie przyszedł!!!! byłam przerażona!!! nie miałam odpowiedniego rozwarcia, więc spore nacięcie było potrzebne bo na cokolwiek innego bylo za późno... Straciłam sporo krwi, mdlałam... personel tam jest okropny!!!! po tak ciężkim porodzie żadnej pomocy (moje 1 dziecko), kazały mi wstawać a ja nie byłam wstanie bo zaraz mdlałam... zero pomocy,podejścia, empatii, zrozumienia. Mile wspominam tylko panią od laktacji, cierpliwa, wyrozumiała, wszystko dokładnie tłumaczyła.

Musiałam rodzić w tym szpitalu ze wzgledu na insuline, bardzo sie bałam bo naczytałam sie opinii w internecie. Po fakcie - jestem zadowolona. Izba przyjec dość przygnebiajaca , a ze wzgledu na pore - ludzie troche zaspani, mimo mojej paniki w oczach ( odeszly mi wody w domu ) spokojni i grzeczni. Poród - bez zarzutu , informowano mnie co mam robic, cierpliwie odpowiadano na moje pytanie, czesto do mnie zagladano jak sobie radze i jak postepuje I faza porodu. Trafiłam na fajna położna, pamiętam tylko imie , pani Iwona, ktora swoim zachowaniem i pomoca bardzo mnie wspierała. II faza - poszła szybko bo dziecku spadało tetno. Duza fachowosc ze strony lekarzy. Po porodzie synek byl 2 godziny ze mna, niestety potem musialam czekac na wolne miejsce na sali poporodowej. Szpital jest niestety przepelniony - nie dziwie sie , bo jesli mialabym jeszcze rodzic to tylko tam! Minusy : brak informacji na stronie internetowej o koniecznosci zabrania sztućców ze sobą, łazienki trochę niewygodne, ale pamiętajmy, że to jest szpital a nie hotel, szkoda, że pani od laktacji nie jest na oddziale cały czas-rodziłam w dobotę , a miałyśmy kontakt dopiero we wtorek. Na plus : opieka w trakcie porodu, informowanie o przebiegu porodu, opieka lekarzy nad dzieckiem i matką , bardo cenne to , że matka wszystko robi sama przy dziecku ( oprócz kąpieli ) ale pielęgniarki w razie kłopotów pomagają , udzielają też raz jeśli coś idzie nie tak. Dzieki temu po powrocie do domu nie czułam się aż tak zagubiona, nie potrzebowałam też w domu żadnej pomocy.

Szpital im. Biziela bardzo mnie rozczarował. Ze względu na cukrzycę w trakcie porodu musiałam mieć monitorowany cukier. Szkoda , że odbywało się to za pomocą mojego glukometru (cud, że go ze sobą wzięłam). Skandal w takim szpitalu! Po porodzie umieszczono nas na sali poporodowej- uwaga 7-osobowej! Proszę sobie wyobrazić jaki był tam harmider! W nocy zapalano ostre światło zaraz przy mnie, nie zwracając uwagi, że nie jest to zbyt przyjemne w czasie kiedy kobieta chce odpocząć po niesamowitym wysiłku jakim bez wątpienia jest poród! Jednak największy żal miałam do rozwiązania problemu z karmieniem. To moje pierwsze dziecko i nie wiedziałam jak rozpocząć karmienie piersią. Kilka razy prosiłam o instrukcje. Każda z Pań udzielała innych, sprzecznych informacji. W każdym razie w nocy, ze stresu, że nie potrafię nakarmić własnego dziecka piersią zabrakło mi pokarmu. Położna zareagowała na płacz mojej córeczki przynosząc butelkę (w dodatku ze smoczkiem z trzema dziurami!). Od tego czasu miałam wielki problem, gdyż malutka poczuła, że z butelki jest łatwo i mojej piersi już nie chciała. Ponowne przestawienie jej na karmienie naturalne zajęło nam wiele nerwów i czasu. Na szczęście z pomocą bardzo kompetentnej położnej środowiskowej, która przychodziła do mnie do domu po porodzie udało się znowu przestawić Córcię na pierś. Tak więc nie polecam tego szpitala. Jest przepełniony, brak mu personelu (może ze względu na okres urlopowy ale to nie powinno być wytłumaczeniem) i przede wszystkim jestem bardzo zawiedziona podejściem do karmienia piersią! Jak się nie udaje to trudno- bach butelka!!!

Trafiłam na oddział patologii ciąży z powodu małowodzia. Trudno było uzyskać jakieś informacje, a na widok moich łez zalecono mi Relanium (odmówiłam). Po kilku dniach zalecono cesarskie cięcie, które było wykonane bardzo sprawnie (przez jedyną empatyczna panią doktor w pionie położnictwa) i właściwie już o nim zapomniałam. Niestety, potem zostawiono mnie i córeczkę same sobie. Mała dokarmiana z butelki wrew mojej woli, położne rodem z opowieści mojej mamy i przede wszystkim niezwykle słabe wsparcie karmienia piersią. Gdyby nie moja świadomość i jedyna osoba w szpitalu, która o to dba, czyli doradczyni laktacyjna, być może dziś nie karmiłabym własnym mlekiem. Ten szpital nie zasługuje na tytuł "przyjaznego dziecku". Długo by pisać.. Brak życzliwości, pacjent jako historia choroby, dziecko jako płód, który powinien mieć konkretne wymiary. W dodatku warunki niesprzyjające kobietom po operacji - bardzo wysokie łóżka, z których trudno zejść, brak działającego alarmu przy łóżku i panowie wchodzący bez pukania do pokojów (od naprawy drzwi i katolicki ksiądz). Kobieta tuż przed i po porodzie ma prawo do ciszy, spokoju i do tego, by okazać emocje. A personel powinien wykazać się empatią, życzliwością i szacunkiem do jej dycyzji. W Bizielu tego nie dostałam. Poza panią Halinką, jeszcze jedną położną i panią dr Borowską-Maćkowiak i anestezjologami, którym bardzo dziękuję. Nie wystarczy być dobrym specjalistą, dobrze jest być jeszcze człowiekiem...