Na początku listopada urodziłam 1 dziecko. Opieka okołoporodowa super - panie położne bardzo serdeczne, życzliwe i pomocne. Poród na szczęście bez komplikacji. Niestety nie obyło się bez nacięcia, chociaż pani położna naprawdę starała się tego uniknąć, nie była nastawiona na nacinanie od momentu mojego wejścia na salę porodową. Nacięcie wykonano dopiero, gdy po konsultacji z drugą panią położną oceno, iż jest konieczne. Na sali porodowej do dyspozycji była piłka, drabinki, w tle grała przyjemna muzyka. Można też wyjść z sali i wziąć prysznic. Po porodzie położono mi córeczkę na piersi na około 5 minut, po czym zabrano ją na mierzenie i ważenie (na szczęście mąż mógł być z córką, a ja byłam długo, bo ok. 30 min. zszywana przez nieprzyjemnego pana doktora, który nie był skłonny opowiedzieć, co robi, co pękło, itp. Po zszyciu przyniesiono mi córkę ponownie i spędziłyśmy razem już 2 godziny i po raz pierwszy mogłam ją nakarmić. Opieka na sali noworodków również na plus - panie położne często przychodziły i sprawdzały, czy wszystko jest w ok. Przychodziły też, gdy któraś z mam tego potrzebowała lub gdy słyszały płacz malucha, np. w nocy. Do dyspozycji mam była też położna laktacyjna. Ogromnym minusem była 1 toaleta z prysznicem, stara i nieco zdezelowana, na cały oddział , która w dodatku 2 dnia pobytu zapchała się, więc wywieszono kartkę, iż należy korzystać z toalet na innym korytarzu. Te toalety były już po remoncie, aczkolwiek chodzenie przez cały oddział i przechodzenie przez salę odwiedzin, kiedy jest się w stanie raczej marnym po porodzie, było naprawdę dużym dyskomfortem. Ostatni, naprawdę bardzo bardzo duży minus - to sala odwiedzin - pokój/świetlica poza oddziałem, do którego nie można wynosić dzieci, na oddział zaś nie może wchodzić nikt z zewnątrz. Tatusiowie, przez cały czas pobytu mam i dzieci w szpitalu, mogą jedynie oglądać dzieciaki przez szybę.... W skrócie: opieka bardzo dobra, nad warunkami powinno się jeszcze nieco popracować.

Podczas opieki okołoporodowej pozytywnie zaskoczyły nas wysokie standardy komunikacyjne personelu, który pomimo zagonienia wykazywał się empatią, kulturą i otwartością na rozmowę. Niestety odstępstwa od procedur wydają się niemożliwe do uzgodnienia, nie mówiąc o jakimkolwiek wpływie na przebieg porodu. Nasz poród był na pełnej oxy, z rutynową amnio- i epizjotomią oraz parciem na wznak, choć to wszystko było wbrew planowi porodu. Z przemiłą skądinąd położną udało się omówić w locie tylko najważniejsze punkty, które ostatecznie nie zostały spełnione. Jako anestetyk (?!) zaproponowano paracetamol z którego nie skorzystaliśmy. Informacja o ingerencjach była przeważnie po fakcie. Ciężko powiedzieć czy pępowina wytętniła przed przecięciem a łożysko nie zostało wyciągnięte - wszystko działo się błyskawicznie... Pierwszy kontakt to spychologia miedzy położnymi- porodówka zapewnia że 2h to norma, noworodkowe mają swoje procedury i po pierwszym kontakcie <5min zabrali dziecko do innej sali na ważenie i mierzenie żeby nie przeszkadzać (!) w czasie szycia. Dopiero po ubraniu maluch wraca na 2 godziny do mamy. Pół biedy, że dziecko jest tam pod lampą ale nieprzerwany STS to ściema, chyba, że się wcześniej dogada z położnymi noworodkowymi. Podobnie niechlubną normą jest dokarmianie butlą. Jedzenie obiektywnie luksusowe jak na realia szpitalne, 5 pos. dziennie nie ma chyba na żadnym oddziale. Sala odwiedzin to głośna, przejściowa świetlica bez humanitarnych warunków do przebywania dla położnic. Tatusiowie tłoczą się aby oglądać potomków przez szybę. Za karygodne uważam zbieranie danych osobowych od wpółprzytomnych pacjentek podczas próby oxy bez jasnej informacji o celu ich pozyskiwania (jak się okazało, rejestracja w USC). Ogólnie i całościowo pobyt w Redłowie oceniamy pozytywnie - ze względu na brak komplikacji i niespotykanie przyjazny personel (z nielicznymi na szczęście wyjątkami), natomiast standardy okołoporodowe żyją tu własnym, niereformowalnym trybem...

Rodziłam tu na początku listopada. Mój poród nie był jakoś specjalnie ciężki. W dodatku byłam jedyną rodzącą i złapałam się na gaz -pomaga. Od momentu przyjęcia mnie na sale porodową zajmowały się mną 3 położne, bo trafiłam akurat na zmianę dyżuru (na moje nieszczęście). W połowie porodu, jak dostałam skórczy partych, dziecko nie mogło się odwrócić, niestety położna, która niedługo miała kończyć dyżur nie zrobiła nic żeby nam pomóc, powiedziała tylko, że mam nie przeć i poszła. Dopiero po zmianie dyżuru przyszła pani Ola, połączyła mi oksytocynę co wydłużyło skórcze i pozwoliło się dziecku odpowiednio ustawić. Po dwóch kolejnych skórczach miałam już dziecko na świecie!!! Ale to jedyna negatywna rzecz. Warunki są kiepskie. Jedna łazienka na oddziale poporodowym w dodatku w trakcie mojego pobytu była awaria toalety - porażka. Trzeba było chodzić poza oddział. O jedzeniu nie będę wspominać, ale to chyba problem w każdym szpitalu. Za to opieka super. Kobieta od laktacji po prostu świetna. Zawsze pomagała i miała mnóstwo cierpliwości. Ogólnie wszystkie położone miłe i pomocne. Ogólnie jestem zadowolona z wyboru tego szpitala.

Rodziłam tam drugi raz, z czego drugi raz jestem baaardzo zadowolona, na sali porodowej muzyka relaksacyjna, piłka do dyspozycji, drabinka do dyspozycji, mankamentem są łązienki, które są kawałek dalej, ale dla mnie i męża nie stanowiło to większego problemu, na jednej z sal jest do dyspozycji wanna z której też miałam przyjemność korzystać przy pierwszym porodzie, był gaz rozweselający, i przede wszystkim najważniejsze to położna Joanna, cudowna kobieta, ciepła, miła, motywująca, pokazywała setki pozycji, wspierała, była non stop, dzięki niej poszło nam bardzo szybko ! Polecam wszystkim z ręką na sercu mamom z trójmiasta :) Na oddziale położniczym oczywiście również lux, położne laktacyjne przychodziły, oferowały swoją pomoc, lekarze również konkretni. Raz jeszcze polecam i dziękujęmy położnej Asi za pomoc w przyjściu na Świat naszego Antka :)

Grudzień 2010. Pierwsze dziecko (dużo emocji). Nie byłam ekspertem, jednak po to są lekarze i położne, aby wesprzeć rodzącą, przynajmniej tak mi się wydawało. Poród zaczął się ok 8 rano od podania oksytocyny. Okazało się, że to nie wystarczyło, więc zaaplikowano drugą dawkę. Zaczęły się skurcze. Całkiem nieźle sobie radziłam, jednak całodniowy wysiłek i brak żadnego posiłku dał się we znaki, zaczęłam opadać z sił. Jednak kulminacją było to, że położna, która co jakiś czas sprawdzała co u mnie, powiedziała mi, że jest za wcześnie (brak pełnego rozwarcia) i nie mogę przeć. Do pewnego momentu dawałam radę, jednak w związku z tym, że w tym dniu było sporo porodów i jeszcze nagłe cesarskie cięcie kolejne sprawdzenie rozwarcia trochę się przesunęło. W pewnym momencie pomimo wielkiego wysiłku, aby nie przeć – nie udało mi się powstrzymywać. Po jakiś 10-20 minutach pojawiła się położna (chociaż to dla mnie była wieczność) i powiedziała, że już czas rodzić (ten czas był chyba wcześniej). Starałam się robić wszystko o co mnie proszono, jednak kolejna niespodzianka. Pomimo moich prób nic się nie działo. Byłam wykończona. Nagle wokół mnie pojawiło się mnóstwo ludzi i nikt nic mi nie mówił, chociaż prosiłam i pytałam co mam robić i co się dzieje. Położna pytająco patrzyła na lekarza i mówiła, że nic się nie dzieje. Wtedy się wydarłam, chyba z bezsilności i lekarz zareagował uciskając mi brzuch i wypchał mojego syna. Chyba w samą porę bo w 1 minucie otrzymał on 2 punkty w skali Apgar (oba za czynność serca, w 3 minucie 7 pkt), nie wiem co by było gdyby ten poród trwał dłużej i nie chcę myśleć. Dostałam informację, że syn zmęczył się podczas porodu i że zabierają go do inkubatora. Po czym lekarka zabrała się za moje zszywanie (okropnie to wyglądało). Syna zobaczyłam następnego dnia. Waga: 4300 g wzrost 56 cm, prawie 2 tygodnie po terminie. Co ciekawe na wypisie ze szpitala widniał opis, że poród przebiegł prawidłowo bez żadnych komplikacji.

Po tym wszystkim ile złego nasłuchałam byłam mile zaskoczona warunkami w tym szpitalu. Fakt, że jest jedna łazienka a łóżka przedpotopowe, ale wszędzie jest czyściutko i przyjemnie, Wszyscy pracownicy szpitala, zaczynając od Pań sprzątających po Ordynatora mili, uśmiechnięci, zainteresowani Pacjentką i jej maleństwem. Dla wszystkich babeczek, które nie spodziewają się 5* a idą tam aby wykonać bardzo ważne "zadanie" gorąco polecam :) No i trzeba pamiętać, że jest tam też kompleksowo wyposażony oddział neonatologiczny, więc w razie "w" można czuć się bezpiecznie :)

9 lipca 2012 roku w tym szpitalu przyszła na świat moja pierworodna córeczka :) Salę do porodów rodzinnych i ipanującą tam itymną atmosferę podczas porodu oceniam dobrze. Położną raczej również, chociaz prawie nic nie mówila, ale to przecież loteria na kogo się trafi... ;) Warunki lokalowe na salach poporodowych oceniam normalnie. Opiekę położnych również - chętnie pomagały, żartowały, doglądały, ale bez przesady - większośc czasu jest indywidualna dla mamy i dziecka. Minusem jest jedna łazienka na korytarzu, a więc i wielkie kolejki, a co za tym idzie - dłuższy przymus zostawienia dziecka samego. Podsumowując, wszystko oceniam na: dobry. Za kilka-kilkanaście dni znów zawitam w tym szpitalu, aby powitac moją drugą córcię :)

Ogólnie nie mam większych zastrzeżeń do opieki w szpitalu, jak i samej placówki. Większość osób, jakie spotkałam podczas porodu oraz w trakcie późniejszego pobytu w szpitalu była kompetentna i życzliwa. Owszem, zdarzało się, że położne bardziej zajmowały się sobą niż pacjentkami, ale również pracują w tym szpitalu ludzie z pasją i powołaniem. Najgorzej oceniam warunki lokalowe, gdyż ilość toalet i prysznicy oraz ich standard dają dużo do życzenia. To jedyny szpital w Gdyni, w którym przyjmowane są porody, stąd pewnie mniejsza motywacja, by podnosić jakość. Co do samego mojego porodu, to rodziłam 10h, naturalnie, bez żadnych przyspieszaczy czy tabletek przeciwbólowych (więc nie wiem czy i kiedy je podają). Jedynie dostałam pod koniec elektrolity w kroplówce, co dodało mi trochę sił. Przez cały czas był ze mną mąż i mogłam wziąć dwukrotnie prysznic w wannie, gdyż takowa była na naszej sali porodowej. Poród przyjęła położna, obok czuwał lekarz, a na maleństwo czekała osoba zajmująca się noworodkami, która później wytłumaczyła mi jak przystawiać dziecko do piersi. Mogliśmy wspólnie pobyć 1,5h po porodzie, a następnie dziecko z tatą poszło na ważenie i ubieranie (ja w tym czasie mogłam zjeść obiad). Później ja z maleństwem przeszłam na sale poporodową.

Poród drogą cesarskiego cięcia. Po porodzie brak/ mała opieka personelu. Za mało pielęgniarek, brak dzwonka przywołującego na salach. Brak/ za długa reakcja w momentach kryzysowych. Przeżyłam przez to koszmar. Dziękuję

Witam. Rodziłam tam w zeszłym roku, jestem bardzo zadowolona z opieki :) Pani Bożenka, która przyjmowała poród cudowna, konkretna, ale ciepła osoba, na sali po porodowej, do dyspozycji położne laktacyjne, wszyscy pozytywnie nastawieni, jestem wdzięczna za tak dobrą opiekę, bo naczytałam się wielu negatywnych opinii, co w ogóle nie pokrywało się z rzeczywistością. Następne dziecko będę rodzić również tam, pamiętam, że bałam się tego, że nikt z gości nie może wchodzić na sale na której będę leżeć z dzieckiem, okazało się to jednak bardzo dobrym pomysłem, ja ani nie wyglądałam ani nie czułabym się komfortowo.. tu coś ciekne, leci, a tak to pełen spokój bez gości :) POLECAM!!!!