Wszystko w jak najlepszym porządku wspaniała opieka lekarzy i położnych

Witam. Swój poród i późniejszy pobyt w CSK Katowice-Ligota wspominam bardzo dobrze. Rodziłam pod opieką Pani Karoliny Raczak, która jest położną z prawdziwym powołaniem. Zależało nam z Mężem na jak najbardziej naturalnym porodzie i Pani Karolina sprawiła, że taki właśnie był. Zadbała o odpowiednią atmosferę na sali, przyciemniła światło, włączyła muzykę oraz zaproponowała, aby ostatni etap porodu odbywał się w pozycji wertykalnej, co było strzałem w dziesiątkę. Rodziłam przytulona i wsparta na Mężu, który siedział na worku sako, a Pani Karolina na klęcząco, a momentami nawet prawie leżąc odbierała poród. I tak, gdy położono mi Córeczkę na brzuchu mogliśmy się wspólnie z Mężem nacieszyć tą chwilą. Po porodzie Pani Karolina otoczyła nas ciepłą opieką. Byliśmy pod wielkim wrażeniem atmosfery, jaka panowała na sali porodowej. Pozostały personel uczestniczący w porodzie także się przyczynił do wytworzenia takiej atmosfery. Wszyscy byli naprawdę wspaniali. Późniejsze dni po porodzie spędzone w CSK także wspominam bardzo dobrze. Położne na każde zawołanie cierpliwie pomagały w przystawianiu dziecka do piersi, a także udzielały fachowych porad związanych z opieką nad noworodkiem. Również lekarze neonantolodzy podczas wizyt udzielali wyczerpujących odpowiedzi na wszystkie pytania zadawane przez świeżo upieczone Mamusie. Szczerze polecam ten szpital!

Witam. Pierwszego maja 2013 rodziłam w CSK córeczkę i KAŻDEJ MAMIE POLECAM TEN SZPITAL. Poród odbył się siłami natury do wody. Jestem zachwycona opieką w tym szpitalu - począwszy od położnych na bloku porodowym, poprzez lekarzy oraz położne z noworodków. Ok, może warunki lokalowe nie są zachwycające (nie ma np. łazienki w pokoju) ale nie jest to prywatna klinika. Poza tym ja uważam, że dużo bardziej cenna jest fachowa opieka, doradztwo, przyjazny i pomocny personel niż super pokój. Wymienię jeszcze kilka rzeczy, które powinny przekonać wszystkie przyszłe mamy do rodzenia w tym szpitalu. Po pierwsze podczas porodu można mieć naprawdę dużą swobodę. Nikt nie zmusza mamy do leżenia na łóżku i zwijania się z bólu. Można chodzić, przybierać dowolną pozycję, korzystać z prysznica czy worków, piłek. Położne cały czas podpowiadają co robić, są miłe i starają się pomóc. Gdy już się trafia na oddział z maluszkiem położne również bardzo pomagają. Bez problemów odpowiadają na wszystkie pytania (nawet te z pozoru głupie), pomagają przystawić maluszka do piersi, pokazują jak się nim opiekować. Wymieniać można jeszcze długo. Podsumowując z czystym sumieniem polecam ten szpital i przy okazji dziękuję za opiekę i pozdrawiam cały personel.

Na izbie przyjęć pielęgniarka wmówiła mi, że muszę podpisać zgodę na udział studentów w leczeniu, inaczej nie zostanę przyjęta na oddział. Przez pierwsze kilka dni byłam badana dopochwowo przez wszystkich lekarzy, jacy pojawili się na horyzoncie - pojedynczo i w grupach. Żaden z wyjątkiem ordynatora zaraz po przyjęciu do szpitala się nie przedstawił i nie uzasadniał badania badania, ani nie podał jego wyniku. Wspomnienie, kiedy mój mąż został wyproszony "do badania" z sali przez 3 jowialnie zachowujących się lekarzy do dziś jest dla mnie i dla mojego męża traumatyczne. Poskarżyłam się jednej z lekarek, że czuję się niekomfortowo z powodu tak krępującej częstotliwości i sposobu przeprowadzania badań przez męski personel. Lekarka zbagatelizowała mój problem. Minął rok od tamtych zdarzeń, a nadal muszę unikać wspomnień z okresu końca ciąży i porodu, ponieważ są one przyczyną poważnych napięć w moim małżeństwie. Wspomnienie pobytu w tym szpitalu i ryzyko, że w kolejnej ciąży będę zmuszona się w nim znaleźć zniechęca nas w ogóle do posiadania kolejnego dziecka. Mam również wrażenie, że szpital nie przywiązuje należytej wagi do karmienia piersią. Położne bardzo łatwo rezygnuję z prób przystawiania dziecka do piersi.

Rodziłam tam w zeszłym roku. Miałam planowaną cesarkę (chciałam rodzić naturalnie). Pomijając pielęgniarki, które kazały mi na korytarzu pokazać, czy jestem ogolona (!) operacja i przygotowanie do niej (bardzo dobra pilęgniarka asystująca i anestazjolog), były ok. Niestety, już po wyjęciu malucha nikt mnie nie poinformował o jego stanie (!!!). Nie powiedziano mi nic, co się z nim dzieje. Zabrano go do kącika nalucha i nawet nie otrzymałam informacji, ile dostał punktów. Na sali poporodowej leżąłam z drugą pacjentką. Gdy przywieźli jej dziecko do karmienia, zapytałam pielęgniarkę z neonatologii, co z moim dzieckiem. Usłyszałam, że ona nie jest od przekazywania informacji, a obchód będzie następnego dnia (!!!). Była to najgorsza noc w moim życiu :((. Dziecko zobaczyłam następnego dnia około 11. Pielęgniarki na położniczym - trafiły się może dwie w porządku. Reszta, koszmar. Nie informowały, co podają do kroplówki. Żaden z lekarzy na obchodzie się nie przedstawiał. Nawet nie wiem, z kim rozmawiałam. Jeden kwestioniował z uśmiechem moją cesarkę, która wg lekarza prowadzącego była niezbędna. Docent z neonatologii opryskliwa. Nie poinformowano mnie, że dziecko będzie karmione mieszanką, a bardzo zależało mi na jego karmieniu. Pomoc przy laktacji, to kpina. Lista wywieszona w korytarzu, wg której szpital stawia na bliskość i naturalne karmienie - też kpina. Ogólnie nie polecam, wręcz odradzam. Jeśli możecie, ródźcie gdzie indziej, bo to nadal popeerelowski kołchoz!!! Nie wiem, czy po takich przeżyciach zdecyduję się na drugie dziecko.

Witam, w zeszłym roku urodziłam chłopczyka, opieka w czasie porodu na celujący- Pani Anna Janczura-z powołania położna, natomiast sam poród to koszmar!!!!- ostatnia faza porodu trwała ok. 1 godz.- bóle parte, a przy nich wchodzenie i schodzenie z łóżka porodowego bo mały wchodził i wychodził z kanału rodnego, nie miałam siły a musiałam się wdrapywać i schodzić, przy tym brak całkowitego rozwarcia- tylko 8 palców- a ONI mi kroplówkę z oksytocyną, nie umieli się wkuć w jedną rękę bo krew rozbryzgiwała się na wszystkie strony (zaznaczam, że miałam bóle parte!!!) wkuli się więc w górną część - to samo krew latała po wszystkich, potem druga ręka- i w końcu doszli d owniosku że nie dadzą rady więc przecieli krocze, następnie dziecko utknęło w kanale więc wie lekarki prawie że siedziały mi na brzuchu i ,,cisnęły" malucha, ja już nie miałam siły, a one się wszystkie tylko darły ,ze muszę, popękały mi wszystkie naczyńka na całej twarzy i w oczach, mimo , że zamknięte miałam, no i w końcu cudowna Pani Ania z przerażeniem spojrzała się na małego, i powiedziała, że muszę pchać bo mały się dusi, przecięła więc pępowine jeszcze w kanale , no i wyskoczył- 8 Apgar cudowny chłopczyk, dużo dała mi obecność chłopaka! -gdyby nie on to płakałabym z bezradności. O urodzeniu łożyska już nie wspomnę, bo nie chcę zrażać wszystkich ale przyszedł śmierdzący papierochami anastezjolog i wrzeszczał na mnie, że dlaczego nie przę- ja już nawet nie miałam siły na oddech.... generalnie trauma na wieki....