Rodziłam tam 14.08.2013. Przez całą ciążę chodziłam do przyszpitalnej poradni do dr Podoskiej, której nie mam nic do zarzucenia bo jej zaangażowanie, troska i fachowa odpowiedź na każde moje pytanie była przez całą ciążę. Moja córcia została w położeniu pośladkowym, więc skierowano mnie na planowane cięcie cesarskie właśnie na 14.08.br. I to było najgorsze. Znieczulenie podpajęczynówkowe "podobno" nie zadziałało u mnie tak jak powinno, co poskutkowało tym, że podczas operacji czułam potworny ból nie do zniesienia, czułam wszystko, jak dr wkłada rękę do macicy, jak czyści ją, jak czyści otrzewną (co było najboleśniejsze). Podczas operacji podano mi 2 razy silne dawki leku przeciwbólowego po to, żeby lekarz prowadzący operację był w stanie ją dokończyć. Przed przecięciem powłok brzusznych na stole mówię anestezjologowi, że czuję nogi i stopy, że to chyba nie powinno tak być. On na to, że jest dobrze. Gdy przecięto skórę, mówię, że mnie bolało jakbym się nożem ucięła, a on nawet nie zareagował. Dopiero jak krzyczałam z bólu podali lek. Następna kwestia to taka, że dzieciom smarują pupy kremem Linomag, na którym wyraźnie jest napisane drukowanymi literami NIE STOSOWAĆ U DZIECI. Mało tego, zalecają również stosowanie go w domu. Kolejna rzecz to taka, że mi jako pierworódce nikt nie pokazał jak karmić, jak sobie pomóc. Kazano sobie kupić kapturki i nic więcej nikt się nie zainteresował. Po znieczuleniu zamiast pomóc mi usiąść i potem wstać, położna tylko do mnie: "no to niech pani wstaje, na co pani czeka". A powiem, że to nie było takie łatwe. Mogła chociaż rękę podać... Nie polecam tego szpitala, jeśli będę jeszcze w ciąży to nigdy więcej nie wrócę do tego szpitala.

Nie polecam tego szpitala. Pomimo skierowania od lekarza prowadzącego nie przyjęli mnie od razu na oddział, kazali wrócić za parę dni ponieważ mieli wtedy spore obłożenie. Po tygodniu raczyli mi zrobić cc, okazało się, że dziecko było tak duże, że nie było szans na poród siłami natury.. Tydzień wcześniej lekarz jakoś zlekceważył ten fakt i odesłał mnie do domu tylko po to żeby po tygodniu inny lekarz zrobil usg i zdecydowal ze trzeba ciąć..Opieka po porodzie raczej dobra, ale to zależy na czyj dyżur się trafi.. Natomiast pielęgniarki zajmujące się noworodkami bardzo niemiłe. Nie pokazały mi jak przewijać, kąpać czy w ogóle pielęgnować córeczkę (jest to moje pierwsze dziecko), co więcej wszystkie czynności były przeprowadzane za zamkniętymi drzwiami więc nawet nie można było się przyglądać.. Ogólnie ten szpital ma niewiele wspólnego z akcją rodzić po ludzku.

Opiekę lekarską określiłabym jako dobrą. Wraz z nimi pochwaliłabym młodą podkreślam młodą kadrę- dziewczyny zawsze uśmiechnięte i pomocne. To chyba jedyne plusy. Niestety atmosfera panująca na porodówce nie sprzyja dobrym wspomnieniom. Wraz z mężem całą ciążę przygotowywaliśmy się do porodu rodzinnego. Niestety tu poród rodzinny ma zupełnie inna definicję jak moja. przyjechałam do szpitala z regularnymi bólami co ok. 4 min. Położna stwierdziła, że to nie jest możliwe- wyraźnie czuła za mnie, z zegarkiem w ręku. Dla mnie bóle to już część porodu dla nich najwyraźniej nie. Mąż został wyproszony z oddziału ponieważ minęła 22. Zostałam sama z nasilającymi się bólami, mąż stale do mnie dzwonił, niepokojąc się. Położna stwierdziła, że zadzwoni po męża gdy już będę rodzić. Nikt nie jest w stanie przewidzieć ile będzie trwał poród. w moim przypadku potoczył si ona bardzo szybko i sprawnie. Na porodówkę szłam przez cały oddział raz po raz zwijając się w kłębek by dogonić położną, która zamiast mi pomóc czekała przy drzwiach porodówki. Gdy udało mi się dotrzeć na miejsce usłyszałam, że rzeczywiście mam już poważne bóle... ręce opadają. Usiadłam na fotel w celu badania. Odeszły wody i zaczęła się akcja porodowa. W panice dzwoniłam do męża, który oczywiście nie zdążył. Mąż był mi najbardziej potrzebny wtedy gdy go wyproszono, nie potrzebowałam go mieć przy sobie gdy miałam bóle parte i tylko na nich się koncentrowałam. Jakie było moje zdziwienie gdy na następny dzień mój mąż mógł być z nami cały dzień. oczywiście nie było to bez przyczyny, to on szedł ze mną pod prysznic, opiekował się mną a pielęgniarki miały spokój. Na kolejny dzień już był wypraszany gdy siedział z nami zbyt długo. Na oddziale panowała taka zależność- po porodzie odwiedziny do oporu potem już nie było tak miło. wielokrotnie słyszałam uszczypliwe komentarze płynące w kierunku matek, zamiast pomocy były pretensje. O znieczuleniu należy zapomnieć :( płatne czy bezpłatne nie ma różnicy.

Mały szpital o wielkich standardach! Właściwie jest to taki dom narodzin. W czasie porodu jest tylko położna, na koniec przychodzi lekarz. Ogromny szacunek i troska o rodzącą. Położna robi wszystko, żeby pomóc w jak najsprawniejszym przebiegu porodu. Mi baaardzo pomagał cudowna położna Roksana. Ładne sale i łazienka, intymna atmosfera, położne - anioły. Jedyny minus, to część pielęgnarek od noworodków, średnio sympatyczne. Jednak szpital polecam z czystym sumieniem.