Blok Porodowy super, ładny oddział, cudowy personel,pojedyncze sale z prysznicem, wygodnym fotelem dla os. towarzyszącej. Znałam wcześniej p. Bogusławę Wiśniewską, ale ostatecznie mój poród odbierała p. Edyta Tomaszów. Obie Panie przesympatyczne, profesjonalne w100% ludzkie, dzięki p. Edycie mój poród (bez znieczulenia z powodu zaburzeń krzepnięcia) był do zniesienia, doradzała mi pozycje do rodzenia, mobilizowała do działania, angażowała mojego męża, który oczywiście cały czas mógł mi towarzyszyć, p. Bogusia, która zmieniła koleżankę o 19 świetnie zajęła się mną na sam koniec i dzieckiem po okresie adaptacji na moim brzuchu. Doktor Neonatolog, która przyszła do nas na Sale Porodową bardzo miła, poświęcila czas,żeby zrobić nam instruktaż z zakładania pieluszki. Potem trafiłam na Oddział Położniczy, sale 2 osobowe z łazienką - bez zarzutu,opieka nad noworodkiem staranna i troskliwa. Gorzej z opieką ginekologiczną, moja rana po nacięciu krocza, która bolała i utrudniała chodzenie została zbadana dopiero na moją prośbę, nie dostałam nic p. bólowego, 3 dni nikt nie powiedział mi jakie są wyniki moich badań krwi, choć mialam małopłytkowość, nie otrzymałam suplementacji żelaza, choć na wypisie mm hemoglobinę 11 i zostało tam napisane, że otrzymywałam. Co więcej zupełny brak pomocy przy pielęgnacji noworodka, nikt nawet raz nie pokazał jak przystawić dziecko do piersi albo pielęgnować pępek, a tego się nie wie mimo najlepszego przygotowania w teorii, położne okazały się pomocne i dyspozycyjne w przypadku mojej wspóllkatorki z sal, która miała duży problem z karmieniem, więc może takie jest założenie, że dokąd jest wszystko ok, to matka powinna radzić sobie sama. Podsumowując - polecam Szpital, najlepsze miejsce na poród jakie można sobie wybrać, a 3 dni po też zupełnie do zniesienia

Rodziłam z położną Elą Kowal (indywidualna opieka), którą bardzo polecam, bez niej chyba nie dałabym rady, bo poród trudny i z komplikacjami. Opieka na sali poporodowej dobra, zarówno nad mamą i noworodkiem. Przykładają dużą wagę do karmienia piersią, ale też pomagają , gdy się poprosi. W zasadzie tylko jedna położna była niezbyt miła. Opieka neonatologiczna na wysokim poziomie , mam porównanie z poprzednim dzieckiem. Sale dwuosobowe , ciasne , ale wszystko jest co potrzeba. Jedzenie średnie, lecz w porównaniu z patologią ciąży, na której wcześniej leżałam 2 dni i tak super. Minusy to czas oczekiwania na IP (prawie 5 godzin!)

Obchody - śmiech na sali. 30 sekund. Posiłki - ohydne, porcje głodowe. Ukrainki, które je rozwoziły tak samo chamskie jak położne. Cały czas czułam się jak niechciany gość, jakbym musiała przepraszać, że żyję. Uprzejme były w zasadzie tylko pielęgniarki, które pobierały krew, robiły szczepienia, badały słuch, saturację itd. - cała reszta do bani. Godziny wizyt totalnie absurdalne (15-20). Drugi raz omijałabym ten szpital szerokim łukiem. Tylko cudem nie nabawiłam się zapalenia piersi i nie straciłam pokarmu. Tyle składek nam odciągają, a później fundują takie piekło. Nawet nie chcę myśleć jak musi wyglądać poród SN w tym szpitalu.

Miesiąc po cc w tym szpitalu (który wybrałam ze względu na jego renomę i dlatego, że sama się w nim urodziłam) niestety muszę się przychylić do wszystkich negatywnych opinii dot. opieki okołoporodowej. Co do IP, cięcia i sali pooperacyjnej nie mam większych zastrzeżeń. Wszystko poszło szybko, sprawnie i jak w prywatnej klinice. Wszyscy byli uprzejmi i pomocni, Horror zaczął się jak tylko zostałam przewieziona na salę poporodową. Przez wiele godzin nikt do mnie nie przyszedł, a wiadomo jak to jest po tak ciężkiej operacji i przy pierwszym dziecku. Później było jeszcze gorzej. Każda położna bez wyjątku była opryskliwa, nieuczynna i chamska, w nocy potrafiły nawet raz do mnie nie zajrzeć, każda przekazywała inne informacje dot. pielęgnacji i karmienia, każda miała pretensje, że się ją wezwało do pokoju (w końcu dzwonek jest tylko dla sytuacji zagrożenia życia) czy o cokolwiek spytało. Terror laktacyjny przekroczył wszelkie granice! Najpierw nie miałam pokarmu, następnie nie potrafiłam karmić, później przyszedł nawał i słyszałam tylko, że mam nie ściągać pokarmu bo mi się zrobią "cyce" i, że mam karmić i jeszcze raz karmić (po czym w karcie wpisano mi, że karmiłam mm - co jest wierutnym kłamstwem), ale tak naprawdę nikt mi nie pokazał jak robić to efektywnie (uprzejme były tylko studentki, niestety nie znały się na rzeczy i teraz to wiem). Płakałam po docinkach położnych. Kolejną porażką okazała się pani neonatolog (nie pamiętam jak się nazywała). Patrzyła na moje dziecko tak, jakby było z nim coś nie tak (a dostało 10 punktów), w nieuprzejmy sposób odnosiła się do moich pytań, krytykowała moje poczynania pielęgnacyjne (trudno być matką idealną przy pierwszym dziecku), straszyła, że nas nie wypiszą.

Szpital ładny, nowoczesny i widać, że personel medyczny generalnie stara się utrzymać wysokie standardy i pacjentki traktuje się tu bardzo dobrze, choć oczywiście ludzie są różni. W trakcie porodu miałam tu do czynienia z osobami, które były bardzo życzliwe, pomocne i zaangażowane (np. jedna z położnych na bloku na wstępie się przedstawiła, opowiedziała dokładnie co się dzieje, jaka jest jej rola i wyjaśniła mi opcje - jak w amerykańskim filmie!), a także takimi, którzy traktowali pacjentki z góry (szczególnie lekarze np. neonatolog, która rzucała krytyczne uwagi o mojej laktacji i kazała dokarmiać dziecko mieszanką) lub byli po prostu niemili (np. taka starsza sroga położna, która sprawiała wrażenie jakby niezbyt się mną przejmowała do czasu, gdy miałam już 7 cm rozwarcia, przez co niestety nie zdążyłam dostać znieczulenia). Nie udało mi się też skorzystać z fajnych sprzętów do łagodzenia bólu na sali typu piłka, worek, prysznic itd. bo zostałam podpięta do kroplówki z oksytocyną i KTG i przez kilka godzin leżałam i prawie w ogóle nie mogłam się ruszać. Do tego jedna z położnych nie chciała zgodzić się na obecność douli i męża (ponoć trzeba wybrać albo albo), ale po interwencji męża jednak się udało. Ładna sala poporodowa jednoosobowa za dopłatą 400 zł, gdzie można przez cały czas być osoba towarzysząca (ma kanapę do spania i zapewnione wyżywienie), do tego aneks kuchenny z czajnikiem i lodówką - super opcja po ciężkim porodzie. Położne zawsze, gdy ich potrzebowałam przychodziły i pomagały przystawiać dziecko do piersi, ale każda miała inne rady w tym temacie, więc łatwo było się pogubić.

Nasza córeczka przyszła na świat przez planowe cc w szpitalu na Madalińskiego, jesteśmy bardzo zadowoleni z warunków panujących w szpitalu oraz opieki jaką zostaliśmy otoczenie rozpoczynając od Izby przyjęć. Wszystko przebiegło bez komplikacji, na każdym etapie byłam świadoma kolejnych kroków w postępowaniu lekarzy i położnych, wszyscy byli dla nas mili i życzliwi, zawsze reagowali na moje pytania i służyli pomocą. Polecam wykupienie sali jednoosobowej z możliwością pozostania kogoś bliskiego, jest to ogromna pomoc i wsparcie w tych pierwszych godzinach, dniach po porodzie. Kolejny poród jeśli tylko będzie taka możliwość również planuje w tym szpitalu, było super :)

Rodziłam tu w maju 2018r. Z całego serca polecam ten szpital każdej kobiecie. Rewelacyjny, miły i przyjazny personel, począwszy od Izby Przyjęć, poprzez blok porodowy aż po położnictwo. Mogłabym mieć tylko minimalne zastrzeżenie do lekarza z Izby, sle to nieistotny szczegół. Każda położna z tego szpitala zasługuje na medal. Oczywiście ważne jest, aby samemu być miłym - te kobiety odpłacają to z nawiązką. Na Blok porodowy przyjęto mnie w ciągu godziny, sam poród pomimo bólu wspominam cudownie, towarzyszyła nam położna Anna Mrozik (dziękujemy!), którą oczywiście polecam! Poród zakończył się cięciem, więc pobyt na położnictwie rozpoczął się od salo pooperacyjnej (położne rewelacyjne - pomagały przystawiać malucha, pytały o samopoczucie, podczas mycia Panowie wypraszani, rolety zasuwane - pełna intymność), następnie w oddziale opieka również godna polecenia, każda położna chętnie pomagała i odpowiadała na nurtujące Nas pytania. Jeśli rodzisz pierwszy raz na pewno otrzymasz potrzebną Ci pomoc! Tyci uwaga należy się jedzeniu - same Panie bardzo uprzejme, natomiast jedzenie nie jest pierwszej klasy, ale po porodzie obowiązuje dieta lekkostrawna, więc nie ma co spodziewać się cudów. Polecam każdej kobiecie!!!

Rodziłam w Szpitalu na Madalińskiego kilka dni temu. Muszę powiedzieć, że jestem bardzo bardzo zadowolona. Ostatecznie chyba bardziej niż na Inflanckiej, gdzie rodziłam pierwsze dziecko. Szpital wyremontowany, czysto, ładnie. Jest restauracja, sklepik, gdzie mąż mógł coś zjeść. Dwuosobowe sale poporodowe. Położne na położnictwie w porządku. Niektóre fajniejsze inne ciut mniej. Ale generalnie ok. Ale najważniejsze to dziękuję cudownej położnej z porodowego Pani JULICIE. Dzięki niej urodziłam zdrowego synka sn, a już chciano kierować mnie na cc, ponieważ po znieczuleniu zatrzymały się skurcze.II faza porodu się przedłużała. Jednak Pani Julita walczyła do końca, wierząc, że mi się uda i tak się stało! Dziękuję Pani Julito jeszcze raz! Podsumowując, polecam ten szpital każdej rodzącej. Jedyne, gdzie rzeczywiście mogliby popracować, to jedzenie. Potwierdzam opinie, że szału nie ma, ale w końcu to nie sanatorium i da się wytrzymać te kilka dni ;-). POLECAM.

Rodziłam z Elżbieta Kowal i polecam ją w 100% , choć na początku wydawała się ostra. Rodziłam w pozycji jakiej chciałam, mimo że że względu na konieczność wywołania porodu w 36 tyg byłam cały czas podpięta pod KTG. Położna ochroniła moje krocze przed lekarzem :D i wyszłam z porodu cało. Sale porodowe super. Leżałam na oddziale dla matek których dziecko wymagało opieki lekarskiej. Warunkiem lokalowe ok. Miałam wypożyczony laktator ze szpitala. Oddział neonatologii pododdział wcześniaków super.

To był mój pierwszy poród, trafiłam tam po terminie, więc miał być wywoływany. W moim przypadku zastosowano cewnik Foleya. Po zdjęciu cewnika okazało się ,że odchodzą mi wody. Jako pierworódka zapytałam położnej w jakim czasie mniej więcej urodzę. Odpowiedziała mi ,że nie wie. Może dziś , może jutro. Założyłam, że mam więc jeszcze trochę czasu. Dopiero dziewczyna, z którą leżałam na Sali uświadomiła mi, że mogą być to godziny. Zjadłam obiad, poszłam pod prysznic i zaczęły mi się skurcze.. Gdy skurcze były już intensywne i regularne powiedziałam mężowi żeby poszedł po położną. Przysłała studentkę, która podłączyła mnie pod KTG. Z tego co mi mąż powiedział, to miałam skurcze co 2 min powyżej setki. Gdy mąż ponownie po nią poszedł to uznała, że super tak ma być i nie będzie trzeba podłączać oksytocyny. Dopiero interwencja studentki coś dała. Położna łaskawie przyszła i zapytała ,czy boli ja na to ,że tak. To pyta czy bardzo, a ja na to że bardzo. Jeszcze jej powiedziałam ,że zanim przeniosę się na porodówkę , to chce jeszcze do łazienki na „kupkę”, a potem mogę iść. Na te słowa zbaraniała. Nie miałam pojęcia, że od 2 godzin rodzę na sali przedporodowej, a chęć pójścia do łazienki to już były skurczę parte. Sprawdziła mi rozwarcie, które wynosiło 7 cm. Piorunem zawiozła mnie na porodówkę. I chyba Pan Bóg zlitował się na de mną bo tam trafiłam na super położną panią Agnieszkę Korzeniowską-Cybulską. Byłam w szoku , cała się trzęsłam i gadałam od rzeczy. Konkretnie i rzeczowo tłumaczyła co mam robić jak oddychać jaką przyjąć pozycje, kiedy przeć , a kiedy nie. Była przy tym miła, grzeczna i dopingowała mnie do dalszego wysiłku. Dzięki niej nie mam traumy , a poród uważam za coś naturalnego. Szkoda ,że pani Agnieszki nie można „wykupić” przy opiece okołoporodowej, przy kolejnym dziecku na pewno bym to zrobiła. Życzę przyszłym matkom aby miały takie szczęście jak ja i rodziły z taką położną.