Dużo już napisano, więc postaram się nie powtarzać. To prawda, że co lekarz to inna opinia, ciężko jest znaleźć osobę decyzyjną. Trzeba być upartym i się dopytywać. Ciąża 16 dni po terminie,9 dni spędzonych na patologii. Codziennie byłam monitorowana, badana. Panie położne na patologii nie decyzyjne,ale pomocne i życzliwe. Urodziłam naturalnie z pomocą położnych, które jednocześnie odbierały po 3 porody, ale i tak nad wszystkim panowały. Proponowały różne metody uśmierzenia bólu, np. piłka, prysznic, ćw.z mężem. Anestezjolog i jego pomoc to złośliwe małpy,ale jakby nie patrzeć,znieczulenie zadziałało książkowo.Odradzano mi cesarkę i bardzo się z tego cieszę! Urodziłam zdrową i 4kg córkę naturalnie. Widziałam jak dochodzą do siebie kobiety po cięciu, a ja już 2h po porodzie zajmowałam się małą. Na położnictwie każdemu prawie każą dokarmiać na początku,ale i każdego uczą do skutku przystawiania do cyca! Minusem jest ilość jedzenia, bez swojego nie da rady. Reasumując, nie żałuję, że wybrałam ten szpital i jak będę znowu w ciąży to też idę na Inflancką.

Miałam przyjemność rodzenia w tym szpitalu, rzekomo najlepszym - budynek jest odnowiony, piękny, czysty, oddzielne sale porodowe, osoba towarzysząca może być obecna przy porodzie, za darmo znieczulenie, salki poporodowe dwu-trzy osobowe z łazienką. Na izbie przyjęć strasznie się wszystkim śpieszyło, trafiłam akurat na zmianę, a ja miałam takie bóle w krzyżu, że nie mogłam ustać. Pielęgniarka stwierdziła, żebym się nie cackała ze sobą tylko mam się rozebrać i że ona dobrze wie kiedy mam skurcze więc mam nie wymyślać. Dr Tomasz Kozera stwierdził, że 8 cm rozwarcia i kazał mi usiąść przy biurku gdzie zadawał mi pytania typu ile przytyłam w ciąży, podpisywałam całą stertę papierów i myślałam, że tam skonam, prawie wgryzałam się w to biurko czując, że już rodzę. Poród przebiegł tak szybko, że nawet nie ma co opowiadać, zarejestrowałam tylko kąśliwe uwagi, żebym tak nie krzyczała. Dziecko po krótkiej chwili na moim brzuchu zabrano do ważenia, badania, po czym zostawiono nas z mężem samych na ponad godzinę. Personel medyczny ma się nijak do tego profesjonalnego wyglądu szpitala. Zero zainteresowania jak mam przystawić córkę do piersi, zbywanie tekstem "ona nie chce jeść bo ma wody płodowe w żołądku, jak je strawi to będzie jadła". w opisie tego szpitala " Pierwsze karmienie odbywa się po 10–30 minutach od narodzin" haha nikt się nie interesował czymś takim jak przystawienie do piersi, wszystko było robione szybko machinalnie. Przeżyłam tam ciężkie chwile, mimo, że poród przebiegł błyskawicznie, a ja po godzinie wstałam o własnych siłach i podreptałam się umyć.

Miałam przyjemność obcowania w sali poporodowej z wieloródkami, jedna wyraźnie urażona tym, że tak szybko urodziłam i jestem w świetnej formie. Całą noc nie spałam tuląc do serca i drżąc o życie córki, która nie jadła nic przez kilkanaście godzin. Kiedy mąż przyszedł powiedziałam, że nie mam zamiaru spędzić tu kolejnej doby i chcę jak najszybciej stąd wyjść, Kiedy poinformowałam o tym neonatolog wywołałam piekło na oddziale, z tak wrogo nastawionymi ludźmi jeszcze się nie spotkałam. Najpierw zbesztano mnie z błotem, a następnie wzięto mnie sposobem, straszono okropnymi konsekwencjami, kiedy nie pozostanę w szpitalu. Gdyby nie wsparcie męża to rozsypałabym się tam w drobny mak. Wszystkie formalności wykonano od niechcenia, niechlujnie, w książeczce jest tak nabazgrane, że inni lekarze mają problem to rozszyfrować. A dr Tomasz Kozera wyglądał jakby był po ostrej nocnej zabawie. Zaginęły wszystkie moje badania i akt małżeństwa, który był w teczce, kiedy na izbie przyjęć zostawiłam dokumenty. Kazano mi przyjść na następny dzień na pobranie z piętki. Kiedy przyszliśmy okazało się, że to wcale nie dzisiaj i znowu wielka awantura. Dr zważyła córkę i stwierdziła "chyba Bóg Panią przysłał, bo nie byłoby czego ratować". Na każdym kroku straszyli jej śmiercią i kazali natychmiast podać mleko modyfikowane. Bo spadek 10% wagi (teraz już wiem że to fizjologia), bo wychudzona- dr złapała skórę na brzuchu córki i powiedziała "widzi Pani, sama skóra". Takie uwagi do dwu dniowego noworodka to jakiś okrutny żart... Na szczęście nie dałam się na to nabrać na to mleko modyfikowane, doradca laktacyjny za którego słono zapłaciłam, ale nie żałuję ani złotówki, pomógł i do tej pory karmię córkę piersią, minął rok.. ciekawe czy dr byłaby zdziwiona, że mimo to ona żyje, jest pulchniutka i ma się świetnie.

Doradca laktacyjny zalecił badanie bilirubiny, powiedziała, że najlepiej udać się do szpitala i tam powinni bez problemu zmierzyć takim aparatem przez czółko. Niestety musieliśmy znowu tam wrócić, nie obyło się bez uwag kąśliwych pielęgniareczek, które po zważeniu stwierdziły, że córka waży 4 kg, gdzie jeszcze wczoraj ważyła 2990g, tak pełen profesjonalizm... Na szczęście odetchnęłam z ulgą, kiedy pojawiła się dr Marta Andziak, zrobiła na mnie miłe wrażenie, była bardzo sympatyczna i wytłumaczyła wszystko spokojnie, że żółtaczka w granicach normy, żeby się nie stresować, nakarmiłam przy niej córkę i pokazała mi co robię nie tak. Wytłumaczyła, że jest tak a nie inaczej, lekarze mało zarabiają, a w dodatku pracują na kilka zmian, opowiadała, że miała 24 godzinny dyżur na którym było 20 porodów. Aż mnie ciarki przeszły, że tak wykończony człowiek bierze w swoje dłonie noworodka... Cóż taka jest rzeczywistość w Polsce, byłam szczęśliwa, że pożegnałam się z murami szpitala i miałam cichą nadzieję nigdy już tam nie wrócić...

Rodzilam w tym szpitalu kilka dni temu. Jestem bardzo zadowolona,a szczegolne podziekowania naleza sie pani poloznej przyjmujacej porod. niestety nie znam nazwiska,mloda kobieta,a dzieki niej udalo mi sie naturalnie urodzic 4kg-owa coreczke! (a to moje pierwsze dziecko). Doktor Hubert rowniez swietny,odpowiednio o mnie zadbal po porodzie. Jesli chodzi o opieke poporodowa jest w porzadku,irytujace jest tylko to,ze kazda pielegniarka (polozna) ma swoje zdanie i probuje je narzucic,nie wiadomo wiec kogo sluchac,najlepiej robic jak intuicja nakazuje :) Ogolna ocena bardzo dobra,kolejne dziecko na pewno urodze wlasnie tam.

Witam, 1 sierpnia urodziłam w tym szpitalu zdrową i śliczną Córeczkę. Wybór tej placówki okazał się jak najbardziej trafny. Wspaniałe warunki lokalowe i co najważniejsze znakomita kadra zarówno na bloku porodowym jak i oddziale położniczym. Na szczególne podziękowania zasłużyły sobie dwie panie położne, pani Sylwia i pani Mariola,oraz przesympatyczny lekarz pan Jacek. Dzięki tym osobą poród wspominam z uśmiechem, oczywiście tego samego zdania jest mój mąż, który był przy mnie w tym ważnym momencie naszego życia. Z pełną odpowiedzialnością polecam ten szpital w którym naprawdę "rodzi się po ludzku"

Witam, urodziłam 7.09.13 córeczkę w szpitalu na Inflanckiej. Poród w tym szpitalu był strzałem w dziesiątkę. Świetna kadra lekarzy, położnych, pielęgniarek i pań salowych sprawiła, że poród będę wspominać jako wyjątkowy okres w moim życiu. Sale porodowe świetnie wyposażone, sale poporodowe bardzo ładne. Na każdy pokój przypada osobna łazienka. Polecam ten szpital ze względu na świetnych fachowców.

To ja sie pytam dlaczego wiedząc jakie jest ryzyko dla dziecka jeżeli matka ma wysokie ciśnienie nie zrobili mi cesarki wcześniej? a jak to jednak wina wakum to ktoś nie umiejętnie wyciągnął dziecko. A na końcową fazę zawitał zastępca koordynatora tak tylko wspomnę. Po pierwsze : Pielęgniarki na patologii jak święte krowy. Lekarze każdy co innego mówił i to nie jego zmiana by podjąć decyzję. Po porodzie opieka hmmm zależy na kogo trafiłaś. A i pościeli nie zmieniają choć leżałam 12 dni na patologii i 4 doby na poporodowej. Koniec końców szpital piękny a obsługa jestt niekompetentna.Szkoda że mnie tak wymęczyli ale ja się jakoś pozbieram, najgorsze to że teraz modle się by wylew nie miał trwałych uszkodzeń w mózgu dzidziusia i żeby obojczyk się zrósł.Nie polecam tego szpitala.

Chciałabym opowiedzieć Wam mój koszmar z Inflanckiej który w mojej pamięci zagości do końca życia. Trafiłam do szpitala z mała ilością wód płodowych ze wzgledu na to iże nie było miejsc zostałam odesłana z kwitkiem i miałam sobie poszukać prywatnej kliniki aby wykonali mi usg i sprawdzili wody.Wydzwoniłam Kraków i Maków i wszyscy na urlopach bądz terminy na za tydzień (oczywiscie były to prywatne kliniki).Wróciłam do szpitala nastepnego dnia i po 6 godzinach na izbie przyjęć o godzinie 2 w nocy zostałam przyjęta z zaleceniem sprawdzenia wód płodowych. W skrócie powiem że wody się unormowały a za to dostałam ciśnienia zalecono abym została i przyjmował 3 razy w ciagu dnia DOPEGYT,i 3 razy dziennie KTG które z czasem (a byłam 12 dni ) trwało nawet po 1.5 godzinki.Miałam dosyć tych pięlegniarek a one mnie. Cisnienie sie normowało a decyzji co ze mną zrobic nadal nie było wspomne w tym miejscu że byłam w 38 tygodniu ciąży i panowały koszmarne upału po 35 stopni. Wreszcie po interwencji mojego wściekłego męża stwierdzono że jednak wywołają poród bo takie ciśnienie jest zagrożeniem.Dostałam 2 razy cewnik (jeden wypadł drugi pękł a rozwarcia i tak nie było) kolejna czynność to 6 godzin oxytocyny później przebijali mi pęcherz następnie kroplówka. Przerwano całe działanie na parę godzin i kolejna oxytocyna. Po 2 godzinach zaczeły sie skurcze i to parte skurcze. gdzieś tak po 3 godzinach błagań o znieczulenie dostałam info iż za pół godzinki dostanę znieczulenie, przyszli po 1.5 godziny gdzie juz miałam rozwarcie 10 cm, nie miałam siły krzyczeć to dali mi gaz z tlenem i kazali przeć. Mała zaklinowała sie zadecydowano o użyciu wakum i nacięciu krocza. Mała przyszła na świat po 3 krotnym zaklinowaniu się w kanale rodnym. To co działo sie później czyli informacja że mała ma złamany obojczyk to nic. Na usg główki dowiedziałam sie że ma wylew w główce i to prawdopodobnie przez moje ciśnienie.

Warunki lokalowe w szpitalu nie odbiegają od europejskich norm, natomiast podejście personelu medycznego jest karygodne i w niczym nie przypomina opieki medycznej. Poród w tym szpitalu to prawdziwy dramat i trauma na całe życie. Uważam, że 99% personelu kwalifikuje się do natychmiastowego zwolnienia.