Zdecydowanie odradzam. Mój synek urodził się bardzo mały (2,7 kg) a pomimo tego położna nacięła mi krocze aż do pośladka. Dodam, że była to położna, z którą umówiona byłam na indywidualną opiekę i którą bardzo prosiłam o ochronę krocza. Przyniosłam też do szpitala Dianatal (żel, który m.in. ma ułatwiać ochronę krocza), ale to i tak nie pomogło. Trudno mi w tej chwili ocenić na ile to nacięcie było koniecznością, a na ile rutyną, ale skutki odczuwam do tej pory. Szycie było bardzo bolesne i na dodatek jakaś beznadziejna lekarka (p. Dominika Herlenius-Sawicka) tak mnie zszyła, że już po zagojeniu rany miałam problemy z siedzeniem, o współżyciu w ogóle nie wspominając (nie było takiej możliwości). Pięć miesięcy po porodzie musiałam zrobić operację plastyczną krocza w innym szpitalu, bo nie byłam w stanie tak dalej funkcjonować. Opieka poporodowa beznadziejna. Zero jakiejkolwiek pomocy i zainteresowania ze strony personelu. Położne, pielęgniarki w większości niemiłe. Jedna pielęgniarka laktacyjna na cały oddział (chyba 40 kobiet), dostępna tylko do 14.00 w dzień powszedni i to nie cały czas, bo obsługuje też poradnię laktacyjną dla osób z zawnątrz. Spędziłam na oddziale noworodkowym 6 dni, bo synek miał żółtaczkę i wspominam to jako koszmar. Nikt mi w niczym nie pomógł, a urodziłam swoje pierwsze dziecko i bardzo takiej pomocy przy dziecku potrzebowałam, poza tym miałam bardzo duże problemy z karmieniem. Mogłabym jeszcze długo narzekać, ale nie chce mi się już nakręcać... Na szczęście synek jest cudowny, ale kolejnego dziecka, jeśli się na nie zdecyduję, na pewno nie urodzę na Inflanckiej. Jedyną zaletą tego szpitala są dobre warunki lokalowe, chociaż sale na oddziale noworodkowym są bardzo ciasne (leżałam w sali 3-osobowej).

Szpital fantastyczny! warunki wspaniale- nowe sale, w kazdej jest przystosowana lazienka dla mam po porodzie. Sale porodowe wygodne- duzo miejsca, z wanna i swoja lazienka, dodatkowo kacik dla taty. Polozne super fachowe, pomocne i mile. Lekarze chetnie odpowiadaja na pytania. Znieczulenie za darmo dodatkowo staraja sie ochronic krocze :)

Jestem świeżo "Po" mało brakowało,żebym odjechała z kwitkiem,bo przyjęcie do szpitala było w stylu późnego PRL,brakowało mi tylko "Czego?" przy rejestracji. dalej było znacznie lepiej,miałam bardzo fajna salę porodową("Bożenka") i świetną położną Pani Anię,która bardzo mnie wspierała i męża. mogłam wymiennie nawet przyjąć mamę w trakcie I fazy porodu. Rodziłam 14 godzin,miałam do dyspozycji wannę a gdy okazało sie,że jednak ból jest nie do zniesienia (ok 10 godzina) bez problemu dostałam znieczulenie dolędźwiowe,bardzo sprawnie(uwaga : znieczulenie tylko przy rozwarciu ok 5cm bo przy mniejszym lub większym albo przedłuża poród albo jest za późno)sama faza II porodu poszła szybko,bo nie obyło się bez oksytocyny i cięcia krocza-lekarz przyjmujący poród był szorstki w obyciu ale sprawny.bardzo bolała mnie część po porodzie ,czyli zszywanie i sprawdzanie czy macica jest ok. Po porodzie było już gorzej,zostawiono mnie i męża z dzieckiem samym sobie,za bardzo nie wiedzieliśmy co dalej i co możemy zrobić,trzeba było się wypytywać pielęgniarek które wpadały od czasu do czasu na sale. przewieziono mnie do świeżo wyremontowanego oddziału po porodowego,czystego,schludnego tylko nie które salki były bardzo małe,po 3-4 osobowe i dziewczyny były ściśnięte jak sardynki, a przy odwiedzinach to już w ogóle nie dało się poruszać.ale ładne łazienki(po jednej na pokój). tutaj zaczyna się mój prywatny horror: zmiany pielęgniarek oraz położnych na dyżurach w oddziale po porodowym krzyczy o zemstę do niebios!!!! Koszmar! niektóre panie minęły się z powołaniem i powinny pracować w zakładzie karnym . Niedelikatność,gruboskórność,brak zrozumienia,wrzaski oraz wyrażanie pochopnych opinii to konkluzja. Panie nie dość,że każda mówiła i radziła co innego to jeszcze wykazały się kompletnym brakiem zrozumienia dla kobiet które są przerażone,zmęczone i potrzebują pomocy. zwłaszcza dla kobiet z problemami karmienia piersią.konkluzja:szpital do rodzenia idealny ale po porodzie wiać jak najszybciej!

Urodziłam w tym szpitalu córeczkę, na izbie przyjęć oschła chyba zmęczona już pracą położna - dopytywała czy na pewno mam jeszcze te skurcze... był to środek nocy i miałam wrażenie że najchętniej odesłała by mnie z powrotem do domu... Na odziale wszystko zupełnie sie zmieniło, bardzo miłe i pomocne położne. od chwili przyjęcia na oddział w bardzo szybkim czasie na własne życzenie dostałam zzo - a następnie oksytocynę co sprawiło, że takiego porodu życzyłabym każdej kobiecie. Po 2,5h od chwili znieczulenia było już po wszystkim, bez bólu i ciągnących się godzinami męczarni.... Opieka w trakcie porodu ok, natomiast oddział poporodowy pozostawiał wiele do życzenia .. kilka położnych spoko ale były i takie którym przeszkadazło, że się czegoś od nich chce... ale do przeżycia. A z nacięciem krocza - to jakaś ściema - wszystkich równo nacinają! nie wiem skąd te statystyki... popytajcie wśród znajomych komu udało się być nienaciętym.. ja takich nie znam;/

Polecam szpital w 100%. Opieka okołoporodowa jest bardzo miła i profesjonalna. Szpital prezentuje standard europejski. Wszystko na bardzo wysokim poziomie. Sale porodowe 1 osobowe z łazienkami i wszelkimi pomocami co daje komfort podczas porodu. Personel bardzo miły i pomocny. Sale na oddziale połozniczym z łazienkami oraz wygodnymi łóżkami, które obsługuje sie na pilota. Na piętrze znajduje sie również punt pomocy przy opiece nad noworodkiem. jak będe rodzić następnym razem to napewno tu :)

Na Inflanckiej rodziłam 2 razy - pierwszy poród 3 lata temu, który trwał 18h, drugi 2 miesiące temu - czas ekspresowe 1,5h Oba porody oceniam bardzo wysoko, super personel, fachowa opieka i przyjazne podejście do rodzących i noworodków. Teraz warunki lokalowe są super - komfort pojedynczych sal porodowych i sal ogólnych z łazienkami :)

Jestem bardzo zadowolona z opieki i całego przebiegu porodu na "inflanckiej". Moj porod trwał 19h i zakonczył się cc, przez cały ten czas miałam dobrą opiekę położnych, panie były do dyspozycji rodzącej, warunki w salach porodowych bardzo dobre, nie odbiegające od szpitali prywatnych. Jeśli zdecyduję się na kolejną ciążę, na 98% będę chciała rodzić w tym szpitalu ponownie :)

PLUSY: - Super warunki na porodówce, wszyto co trzeba jest - Bezproblemowo na izbie przyjęć - I faza porodu OK, można chodzić z KTG, położna wchodziła co jakiś czas i podpowiadała jakie pozycje przyjmować, resztę czasu byliśmy sami z mężem - możliwość darmowego znieczulenia choć ja nie skorzystałam - Całkiem długi pobyt z maluszkiem na sali porodowej po narodzinach - Super warunki na poporodowym: pokoje 2-3 osobowe z łazienkami, wygodne łóżka z kilkupoziomową regulacją na pilota - Super pani od laktacji - odwiedza każdego kto ją poprosi, u mnie chyba z 10 razy była - Ogólnie wśród załogi szpitala są miłe, pomocne i przyjemne osoby choć jest kilka wyjątków, ja sama więcej dobrego doświadczyłam i zawsze jak miałam problem to mi pomagano MINUSY: - Tłum ludzi podczas II fazy porodu: 2 położne, lekarz, 2 pediatrów, salowa i jeszcze jakaś Pani niewiadomo po co co siedziała na kanapie i nic nie robiła. A - Brak możliwości przyjmowania pozycji wertykalnych podczas II fazy porodu, przynajmniej mi nie pozwolono - mogłam na plecach (na leżąco lub siedząco) albo na boku - Przerwany kontakt skóra-skóra, maluch na brzuchu ląduje tylko na chwilę, potem jest zabierany przez pediatrów i wraca po 5 minutach, na szczęście na golasa. - Brak klimatyzacji w salach poporodowych - Bardzo małe porcje żywieniowe na poporodowym - Bałagan wśród personelu: zapominanie o wykonaniu badania, mieszanie kart pacjentów, nie informowanie o wynikach, zwłaszcza w dniu wypisu trzeba się upominać o wypis bo możliwe, że już dawno jest zrobiony, tylko nikt go nam nie dostarczył - Możliwość odwiedzania przez tylko 1 osobę jednocześnie - Brak stałych godzin obchodów (jedna p. ginekolog co na obchód przyszła o 10.30 to miała nawet do nas pretensję że w pokojach są mężowie, a niby nie mają prawa przed obchodem wejść, choć wizyty są od 9) - W przypadku konieczności dokarmiania mlekiem modyfikowanym brak możliwości użycia kubeczka, łyżeczki, sondy, strzykawki itp.- jedynie butla ze smoczkiem

Trafiłam do tego szpitala bo nastawiłam się na znieczulenie zewnątrzoponowe na którym mi bardzo zależało, niestety najpierw było za wcześnie potem już za późno, pomimo tego, że od momentu przyjazdu do szpitala mówiłam, że bez niego nie będę rodziła. W wielkich bólach ale dałam rade. Po wszystkim nie wiedziałam co mam robić,czy dziecko nakarmić, czy co z nim robić, wszyscy wyszli i nas zostawili. Warunki lokalowe rewelacyjne!!! Opieka w trakcie porodu bez zarzutu, jeżeli poprosi się o pomoc to jak najbardziej pomagają.

Leżałam na patologii z przenoszoną ciążą. Z USG wynikało, że dziecko waży 4000 g. Mieli wywoływać poród oxytocyną. Niestety było tysiąc ważniejszych spraw. Przez 3 noce miałam okropne skurcze, odchodził czop śluzowy z krwią. Nikt nie podejmował działań – wiadomo weekend. Kolejnego wieczora znów uznano, że udaję. Lekarka z pretensją wzięła mnie na badanie, mówiąc, że ona nie czuje żadnych skurczy. Szyjka przepuszczała 4 palce, ale chciała mnie odesłać z kwitkiem. Nagle wody płodowe chlusnęły jej na nogi. Zielone ! "O ... to jednak pani rodzi. Zupełnie ta szyjka u pani nie jak u pierworódki. Dziwne..." O 21 trafiłam na przedporodową. Personel okropny! Od położnej, do której chodziłam na szkołę rodzenia usłyszałam "Niech się pani tak nie drze, bo tu powariujemy". Potem trafiliśmy z partnerem na salę porodową. Przez 12 godz. Położna była z nami może 20 min. Męczyłam się 7 godz. zanim "zasłużyłam" na znieczulenie. Kiedy ból wrócił, czekałam na anestezjologa, który godzinę jechał piętro windą. Po drugiej dawce zzo poród przestał postępować. Mimo to zero decyzji aż do obchodu o 8 rano. Wtedy zdecydowano o cc. Od początku powinni byli rozpoznać, że dziecko jest za duże i zrobić cc, bo nie miałam szans urodzić naturalnie. Na szczęście syn urodził się zdrowy, ale lekarz przyznał, że za długo się to ciągnęło i mogło się różnie skończyć. Partner miał problem z dostaniem się na salę operacyjną, mimo że ordynator go zaprosił. Po znieczuleniu do cc zaczęłam wymiotować. Jedna z pielęgniarek skomentowała „No nie! I jeszcze rzyga!”. Tego dnia w szpitalu było tyle cc, że zabrakło miejsc na pooperacyjnej. Słyszałam jak ordynator mówił: "Cholera, nie byłoby tak, gdybyśmy wcześniej podawali oxytocynę". Później pediatra tak poszarpała mi dziecko, ze nie mogłam go w ogóle uspokoić. Kolejne „miłe” sytuacje czekały nas podczas odbioru dokumentów, zdejmowania szwów, kiedy to obrażona położna tak mnie szarpała, że prawie zemdlałam.