Z całego serca chciałabym polecić Szpital na Żelaznej. Spędziłam tam prawie 3 tygodnie. Na IP trafiłam z przedwczesnymi skurczami w 32 tc. Nie miałam tam lekarza ani położnej. Na IP nie było ani jednej osoby w kolejce (byliśmy ok 6 rano). Po standardowym ktg zbadał mnie lekarz i okazało się, że sytuacja jest poważna, ponieważ poród się rozpoczął. Błyskawicznie przyjęto mnie na patologię i rozpoczęto podawanie leków. Po niecałym tygodniu trafiłam na porodówkę i tam opieka cudownej położnej i super warunki. Po 12h porodu naturalnego, który szedł dość opornie (ze znieczuleniem podanym bez żadnego problemu), położna w trakcie badania zauważyła coś niepokojącego. Błyskawicznie zostałam zbadania przez dwie panie dr i dosłownie w ciągu 10 min trafiłam na blok operacyjny z, jak się okazało, odklejającym się łożyskiem. Opieka, jaką mnie otoczono w trakcie całego pobytu, była po prostu fantastyczna. Lekarze, położne, na które zawsze można było liczyć - nie mogłam sobie wyobrazić czegoś lepszego, a dodam, że panicznie bałam się pobytu w szpitalu. Warunki lokalowe super, bardzo dobre jedzenie. Polecam ten Szpital.

Rodziłam w Św. Zofii w grudniu 2014 r. SN bez znieczulenia. Był to mój pierwszy poród. Byłam 8 dni po terminie i rodziłam z oksytocyną (choć w ciąży miałam nadzieję na poród całkowicie fizjologiczny w DN). Miałam swoją położną p. Marzenę Obsowską, która bardzo mi pomogła i którą mogę polecić. Nie byłam nacinana i miałam pełną swobodę wyboru pozycji w trakcie całego porodu. Położna jednak sugerowała mi pozycje, które okazywały się najodpowiedniejsze i pomogły naszemu synkowi przyjść bezpiecznie i szybko na świat. Bardzo ważne dla mnie było też to, że podczas porodu w pokoju było przygaszone światło. Poród i opiekę poporodową oceniam na mocną piątkę. Widać na każdym kroku szacunek dla rodzącej i dziecka. Mój mąż też zachwycony opieką nad nami. Bardzo dobre warunki lokalowe i dobre jedzenie.

Rodziłam pierwsze dziecko w czerwcu 2014 na porodówce na Żelaznej i mogę z czystym sumieniem polecić ten szpital. Poród był wywoływany 3 tyg przed terminem ze względu na zagrożoną ciążę. Nie miałam wykupionej usługi położnej, poród odbierały położne, które akurat miały dyżur - pani Małgorzata i pani Hania - początkowo wydawały mi się oschłe i mało empatyczne, jednak im bardziej cierpiałam tym bardziej mogłam liczyć na ich wsparcie, szczególnie pani Hani. Jak tylko można było - dostałam znieczulenie na moją prośbę (bezpłatnie). Kiedy pierwsza dawka nie zadziałała a ja czułam, że mdleję z bólu - dostałam drugą dawkę znieczulenia. Pani Anestezjolog niestety się nie popisała, zwracała się do mnie jak do dziecka, z pretensją stwierdziła, że skoro nie chodziłam na szkołę rodzenia to nic dziwnego, że nie radzę sobie z bólem. Była bardzo nieprzyjemna, ale nie zwróciłam na to większej uwagi, chciałam dostać znieczulenie i o niej zapomnieć. Po drugiej dawce znieczulenia ból odszedł w zapomnienie, poród poszedł już bardzo szybko i sprawnie i po 6 godzinach urodziłam córeczkę. Udało się ochronić krocze, lekko pękło, ale panie położne wszystko pozszywały (nic nie bolało, znieczulenie wciąż działało), a ja tuliłam w tuliłam w tym czasie córcię. Teoretycznie powinnam mieć tę możliwość przez 2h po porodzie, niestety zaraz po tym jak urodziłam łożysko i panie mnie zszyły musiałam w tempie natychmiastowym ewakuować się z sali porodowej - czekała na nią kolejna rodząca. To chyba największy mankament, bo trafiłam na salę porodową przystosowaną do sali poporodowej, na której było 6 łóżek (w lecie obłożenie tego szpitala jest ogromne!!!) i mąż nie mógł ze mną zostać (urodziłam o 2 w nocy). Następnego dnia okazało się, że na tej sali mąż może odwiedzać mnie tylko od 14.00 do 17.00 co było masakrą biorąc pod uwagę, że nie miał mi kto pomóc z dzidzią kiedy chciałam się pójść wykąpać.

Rodziłam w Przyszpitalnym Domu Narodzin. To był mój drugi poród. Pierwszy odbył się dwa lata wcześniej też w szpitalu św. Zofii, ale nie było jeszcze DN. Sale w DN podobnie jak szpitalne sale porodowe wyposażone są w wannę, drabinki, worki sako itp. oraz własną łazienkę. Podstawowa różnica w stosunku do sal w części szpitalnej to łóżko - jest domowe niskie łóżko, a nie szpitalne porodowe. Warunki lokalowe bardzo dobre. Rodziłam z położną Agnieszką Boratyńską, która akurat miała dyżur. Nie korzystałam z płatnej usługi położnej. Bardzo profesjonalna położna, w tym konkretna i stanowcza kiedy trzeba. Dzięki Pani Agnieszce urodziłam córeczkę w wannie, bez nacięcia czy pęknięcia. Jedyna medykalizacja, która nastąpiła to zastrzyk z oksytocyny w III fazie. Do DN trafiłam dopiero na II fazę porodu, więc po pół godziny w DN urodziłam, po czym mogłam ok. 7 godzin spędzić jeszcze w DN w kontakcie skóra do skóry z dzieckiem, z małą przerwą na ważenie i mierzenie ok. 2-3h po porodzie. Położna pomogła mi też przystawić małą do piersi. Opiekę poporodową też oceniam bardzo dobrze. Fakt, że za wiele pomocy nie potrzebowałam. Natomiast mimo że to moje drugie dziecko, położne same dopytywały czy nie mam problemów np. z karmieniem. W tym szpitalu na każdym kroku spotykałam personel medyczny, który miał szacunek do pacjenta. Nawet nie śmiałam marzyć o porodzie w wodzie, więc trudno powiedzieć, że spełniło się moje marzenie, bo to nawet więcej. Korzystając z okazji jeszcze raz dziękuję Pani Agnieszce za taką możliwość i pomoc. Poród wspominam naprawdę wspaniale. Jakbym miała jeszcze kiedyś rodzić to tylko w tym szpitalu i najchętniej w wannie :)

Dobry szpital.Fachowa obsługa i sprzęt.Rodziłam w tym szpitalu dwa razy i jestem bardzo zadowolona.Polecam w 100 % :).Ewa

Poród w tym szpitalu pozwala poczuć się godnie od momentu wejścia do szpitalnej izby przyjęć, poprzez poród i w czasie tuż po nim, oraz przez dni spędzone tam do wyjścia do domu. Warunki bardzo dobre, jak na XXI wiek przystało. Rodzina może czuć się intymne w tych ważnych chwilach. Opieka rewelacja. Poszanowanie matki i jej nowonarodzonego dziecka! Polecam :) I raz jeszcze dziękujemy Pani Martyno! :)

Szpital godny polecenia w trakcie porodu nie byłam pozostawiona sama sobie akurat w trakcie mojego porodu dodatkowym atutem była praktykantka która okazała się nie oceniona:) pozniej położna oraz pani doktór które wspierały jak mogły słownie jak i fizycznie( pani doktor poświęciła na mocne ściskanie swoją dłoń ;)) atmosfera bardzo luźna jak na poród heh po porodzie w sali Panie pielęgniarki również nie ocenione pomocne i życzliwe o każdej porze dnia i nocy na prawdę polecam ten szpital każdej kobiecie oby udało Wam się tam dostać :)

Witam, urodziłam w szpitalu św. Zofii córeczkę 12 sierpnia 2014 r. Poród wspominam fantastycznie dzięki pomocy położnej Agnieszki Boratyńskiej. Trafiliśmy na dyżur tej wspaniałej kobiety, która przeprowadziła nasz poród w domu narodzin (blok porodowy pękał w szwach, a miejsce było jedynie w domu narodzin, co oznaczało brak znieczulenia...). Dzięki doświadczeniu pani Agnieszki udało mi się urodzić Emmę siłami natury po dosłownie kilku godzinach bóli porodowych. Kruszynka ważyła 4230g i miała 61 cm... Bez znieczulenia (nawet nie zdążyłam o nim pomyśleć), bez nacięcia krocza i innych niepotrzebnych zabiegów medycznych. Dodam, że był to mój pierwszy poród. Korzystałam z drabinek, wanny, materaca. Córcia zablokowała się łokciem w kanale rodnym, ale dzięki doświadczeniu pani Agnieszki udało się bardzo sprawnie ją obrócić, tak by nie uszkodzić tkanek krocza. Udało się uniknąć pęknięcia krocza, miałam założone dosłownie dwa szwy na pękniętej śluzówce. Opieka poporodowa też znakomita, z wyjątkiem jednej położnej, której imienia nawet nie pamiętam... Personel generalnie uprzejmy, pomocny, wyrozumiały dla pacjentek - niewyspanych i poddanych mega burzy hormonalnej. Położne pomagają w laktacji, obchód pediatryczny i położniczy bardzo w porządku. Jedzenie także bardzo dobre, chociaż mogliby zweryfikować godziny posiłków - kolacja była o 17 i do śniadania o 7-8 rano nic nie podali, więc trzeba było zapewnić sobie jakiś prowiant. Bardzo polecam i jednocześnie bardzo dziękuję pani Agnieszce Boratyńskiej, naszej cudownej położnej.

Rodziłam córkę w lipcu 2014 pod opieką Moniki Droździel. Dzięki Monice poród wspominam bardzo dobrze. Urodziłam bez znieczulenia, bez komplikacji, w rewelacyjnej atmosferze prawie 4 kg bobasa. Ze wzgledu, ze to moj drugi porod mam porównanie. Pierwszy był okropnym przeżyciem. Polecam ten szpital i Monikę Drożdziel!

Witam, w maju 2014 w Szpitalu św. Zofii urodziłam synka. Pobyt w placówce oceniam bardzo dobrze a opiekę w trakcie porodu oceniam wzorowo. Przy porodzie towarzyszyła nam pani Justyna Fruba, która świetnie poprowadziła poród. Nie miałam wynajętej opcji położnej na wyłączność. Jedyny minus- po porodzie na jeden dzień trafiłam do sali poporodowej zorganizowanej na bloku porodowym, co oznaczało iż nie mogłam wypocząć po tym ogromnym wysiłku, gdyż cały czas było słychać krzyki rodzących. Odział poporodowy, na który trafiłam po jednym dniu na bloku porodowym, także wspominam dobrze, z małymi wyjątkami obsługa szpitala była chętna do pomocy, odpowiadała na dręczące pytania, pomagała proszona o pomoc. Szpital oceniam bardzo dobrze, nie miałam problemu z dostaniem się do szpitala z ulicy, choć musiałam kilka godzin poczekać na izbie przyjęć.