Długo wahałam się czy napisać tę opinię. Mija prawie 8 lat od porodu, więc czas zrobił swoje i teraz patrzę na wszystko z większym spokojem. Już wtedy pamiętam, że szpital chwalił się różnymi udogodnieniami dla rodzących, rzeczywistość okazała się jednak bolesna. Na dzień dobry golenie, lewatywa i wenflon, długie przyjęcie, następnie prawie standardowo wszystkim pierworódkom zastrzyk z relanium i papaweryny i oczywiście nacięcie krocza. Rodziłam w nocy, rzadnych innych rodzących na porodówce akurat nie było, panie położne bardzo znudzone rzadko do nas zaglądały. Mimo silnych skurczów dostałam niewielką dawkę oksytocyny. To był pierwszy raz więc myślałam, że tak musi boleć, gryzłam ściany z bólu po tej oksytocynie. Położna ni z tego ni z owego kazała mi spróbować przeć, a następnie kazała przestać i na mnie nakrzyczała. Tętno synka wtedy spadło, ale nikt się tym nie przejął, tętno nie było odpowiednio długo monitorowane. Kiedy miałam już skurcze parte, krzyknęłam w korytarz, że to chyba już. Położna kiedy się pofatygowała, kazała w popłochu kłaść się na fotel, ktg poleciało jej z rąk więc nie sprawdziła tętna. Dziecko urodziło się martwe..... Trochę trwało nim wszyscy się zbiegli i podjęto reanimację, na próżno.... Dodam, że poród odbywał się pod nadzorem ordynatora dr Zygmuntowicza. Po wszystkim opieka była super, pożegnanie z dzieckiem, osobna sala,szybki wypis ze szpitala. W karcie, dziecko zdrowe zmarło z przyczyn nieznanych. Do dziś nie wiem czy to niefortunny splot okoliczności, czy rutyna personelu który liczył na kolejny bezproblemowy poród. Dziecko miało dość niską masę 2700g, ale i takie dzieci się rodzą. Wystarczył dobry monitoring. Moim zdaniem to jedna wielka pomyłka, że dr Zygmuntowicz dostał anioła akcji rodzić po ludzku tego samego roku (on również prowadził ciążę). Nie powinien go dostać chocby z tego względu, że nie radzi się przeziębionej ciężarnej, żeby wypiła sobie grzane piwo.

Postanowiłam napisać tę opinię, ponieważ sama długo zastanawiałam się jaki szpital wybrać. Pierwsze dziecko rodziłam w 2010 na Klinicznej i nie byłam zadowolona z opieki po porodzie. Do "wojewódzkiego" przekonała mnie moja lekarka i nie żałuję. Przeszkadzały mi tylko odwiedziny przez szybkę, ale dało się przeżyć - w okresie grypowym to nawet lepiej niż odwiedziny w pokoju jak na Klinicznej. Poród miałam średnio przyjemny, ale za to odpowiada natura ;) Z jedną położną się nie mogłam dogadać, ale trzeba dodać, że nie byłam w szkole rodzenia. Jak pojawiła się położna z dużym doświadczeniem to mnie pięknie pokierowała i doprowadziła w końcu do porodu. Opieka lekarzy przy porodzie super - tylko przy przyjęciu trafiłam na jakiegoś bardzo zaspanego (była 3 w nocy). Po porodzie musiałyśmy zostać 10 dni z powodu paciorkowca i tu mega pozytywne zaskoczenie. Opieka położnych, lekarzy i opieka nad dzieckiem wspaniałe - widać było zaangażowanie osób tam pracujących. Oczywiście były pojedyncze przypadki, które mi nie podeszły, ale to normalne. Byłam tam długo, ale dzięki takiemu podejściu jakoś udało nam się dotrwać do wyjścia. Bardzo polecam ten szpital, sprawdził się w bardzo trudnym dla mnie momencie!

W PCT rodziłam dziecko w 2009 roku. Sam poród ok nie było się do czego przyczepić (może dlatego, że oprócz mnie rodzących nie było), natomiast oddział położniczy to był 4-dniowy koszmar. Podczas porodu straciłam dużo krwi i po przewiezieniu mnie na położniczy zabroniono mi wstawać z łóżka ze względu na dużą utratę krwi. Z pewnością bardzo słusznie tylko, że nikt mi nawet miski z wodą nie podał żebym mogła się umyć. Byłam we krwi dosłownie od szyi po kostki. Po dwóch godz przyniesiono mi dziecko i już nikt się utratą krwi nie przejmował każąc się nim zajmować a mogłam przecież upaść z nowonarodzonym dzieckiem na ręku. Pokarmu nie miałam właściwie w ogóle, więc całe 4 doby dziecko płakało co strasznie położnym przeszkadzało szczególnie w nocy. Synek był dokarmiany niewielką ilością mleka przez co spadł pół kilo z wagi, ale tym też się nikt nie przejął. Kiedy poprosiłam o pomoc przy dostawieniu do piersi położna wskazała mi ulotki leżące na parapecie żebym je sobie poczytała, a dziecko dalej z głodu płakało. Nabawiłam się tam tylko depresji i poczucia, że co ze mnie za matka, która własnego dziecka nie potrafi wykarmić. Nie polecam tego szpitala i na pewno drugiego dziecka nie będę tam rodzić. A na izbie przyjęć zero jakiegokolwiek zapewnienia intymności pacjentkom szczególnie podczas zbierania wywiadu.

Trafiliśmy na trudny moment, dużo rodzących, 1 z 3 gdańskich szpitali zamknięty, ale pobyt w szpitalu wspominam dobrze. Córka urodziła się przez planowe cięcie cesarskie, opieka lekarzy podczas operacji wzorowa. Po wyjęciu dzidziusia z brzucha, przytulono ją do mojej twarzy i mogłyśmy się przywitać. Największy problem jaki napotkałyśmy wynikał z przeciążenia oddziału. Z braku miejsc na oddziale położniczym musiałam leżeć na ginekologii, gdzie nie mogło przebywać ze mną dziecko. Tego samego dnia zostałyśmy jednak przeniesione na właściwy oddział, wymagało to trochę walki, zwłaszcza ze strony męża. Podczas pobytu na oddziale ginekologicznym miałam zapewnione duże wsparcie psychiczne, pomoc przy korzystaniu z laktatora itp. Na oddziale położniczym większość personelu wykazywała się sporą wiedzą na temat laktacji i pielęgnacji noworodków, proponowano mi leki przeciwbólowe. Jedynie jedna położna na prośbę w przystawieniu malucha proponowała butelkę i była niemiła. Największego wsparcia udzieliła mi pani Ewa Lisius, która dodatkowo prowadzi w szpitalu poradnię laktacyjną (jeśli dokarmiać to tylko z wyraźnych wskazań, mlekiem mamy podawanym kubeczkiem lub po palcu, zaufanie kobiecej i dziecięcej fizjologii, duża wiedza). Dzieci przy pobycie standardowej długości nie są kąpane, dopiero na 4 dobę co drugi dzień przy dłuższym pobycie. Pediatrzy bardzo zaangażowani, ale spieszą się z dokarmianiem mieszanką. Nikt nie krytykował spania z dzieckiem, długiego karmienia/ tulenia ani nie komentował diety mamy.

Miałam tu drugie CC. Zbyt długo trwa przyjmowanie na oddział. Samo CC - bardzo dobrze, córeczka została położona na mojej piersi, czego przy pierwszym CC w Lęborku nie było. Opieka położnych przy karmieniu piersią - bardzo dobra, bardzo pomocne panie, troszczące się o to, żeby dziecko najadło się mlekiem matki. Położna pomagała karmić przez rurkę, pomagała przy ściąganiu mleka i uruchomieniu laktacji w momencie, gdy dziecko nie chciało ssać. Brak nachalnego wciskania mleka modyfikowanego. Opieka ginekologiczna po porodzie - wystarczająca. Trochę zbyt szybko się wypisuje panie po CC.

Porodówka na 6-tkę z plusem, 23 kwietnia 2013, w Szpitalu Wojewódzkim na świat przyszedł nasz synek Wojtuś. Bardzo się cieszymy, że wybraliśmy właśnię tę gdańską placówkę na poród. Mieliśmy poród rodzinny, który na oddziale trwał prawie 12h. Zdążyliśmy przez ten czas przyjrzeć się pracy położnych i lekarzy. Z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że są to ludzie na właściwych miejscach, którzy wiedzą co robią. Opieka naprawdę bardzo dobra zarówno w trakcie porodu jak i po. Miło, fachowo i z uśmiechem. Nieoceniony dr Zygmuntowicz, ze wspaniałym podejściem do pacjentek, który zawsze odpowie na pytania i znajdzie czas żeby porozmawiać z każdą pacjentką. Szczególne podziękowania dla położnej Pani Zofii Danieluk, która przyjęła Wojtusia na świat. Bez Pani nie dałabym rady, bardzo dziękujemy, nigdy Pani nie zapomnę. Dzięki takim ludziom i takiej opiece szybko zapomina się o bólu i zostają tylko szczęśliwe wspomnienia z narodzin dziecka. Jeszcze raz bardzo dziękuję.

Rodziłam w styczniu 2012, mega obłożenie ale było naprawdę dobrze, przy porodzie fantastyczni lekarze (min dr Szafran) mili, życzliwi i bardzo rzeczowi, położna przy porodzie może mało sympatyczna ale konkretna :-) po porodzie opieka bardzo dobra, jedzenie super, położne wiadomo jedne bardziej uprzejme, drugie mniej ale generalnie zawsze pomoce szczególnie cudowna pani Grażynka i super pani Iza..ogólnie ujmując polecam...wcześniej leżałam na patologii tego szpitala i też nie mam żadnych zastrzeżeń (cudowna położna p.Dorotka)...pozdrawiam cały personel

a propos znieczulenia przy porodzie: to fragment wywiadu z P. Dębskimi- lekarzami ze szpitala Bielańskiego w W-wie- dlaczego w Gdańsku nie ma takiego podejścia? czemu trzeba rodzić w bólu, którego tak łatwo można uniknąć??? "Znieczulenie na życzenie. Dobry pomysł? On: Tak. Tyle że nikt szpitalowi za to nie zapłaci. Według NFZ powinniśmy wrócić do znieczulania gazem rozweselającym. Przerabiałem to na sali porodowej 30 lat temu! Dla mnie wskazaniem do znieczulenia jest ból. A dla NFZ - na przykład nadczynność tarczycy. Wydano w tej sprawie kuriozalne rozporządzenie. Wynika z niego, że jeśli kobieta domaga się znieczulenia z powodu bólu, to jako lekarz powinienem się grzecznie przedstawić i poinformować ją, że ból "może zostać uśmierzony masażem czy imersją wodną". Pięknie. Na szczęście nasi anestezjolodzy zadeklarowali się, że i tak będą znieczulać. Nawet jeśli nikt im za to nie zapłaci. Siedliśmy i zrobiliśmy nasz własny wykaz wskazań - tak szeroki, że prawie każda kobieta się kwalifikuje. Uprzedziłem panią dyrektor szpitala. Jęknęła, bo na każdym porodzie ze znieczuleniem szpital traci 600 zł. Ale nie wyobrażam sobie, żeby w XXI wieku prowadzić oddział, na którym pacjentka wyjąca z bólu nie może dostać znieczulenia. Wolałbym przestać być lekarzem. "

Córkę urodziłam 12 dni po terminie. Leżałam na patologii ciąży. Poród był wywoływany. Nie otrzymałam znieczulenia zewnątrzoponowego ( aby je otrzymać trzeba w czwartek przyjść na spotkanie z anestezjlogiem, na którym byłam ) Znieczulenia nie otrzymałam ponieważ nie było anestezjologa :( poród w wannie kosztuje 200 zł. Kiedy już urodziłam córkę położono mi ją na brzuszku, ale nie karmiłam jej na porodówce :( następnie przewieziono mnie na obserwację i dopiero po ok godzinie dostałam córkę do piersi. To jak siebie chwali szpitali jakie pisze udogodnienia dla rodzącej to jedno a praktyka to drugie. Ja trafiłam na położną ASIĘ i dziękuję jej, że tam była!!!Bardzo pomocne są studentki,delikatne, uśmiechnięte, takie dobre duszki:) Po porodzie można wziąść prysznic, co naprawdę troszkę pomaga dojść do siebie. Między jednym a drugim porodem jest dziesięć lat różnicy CO DO DNIA:) i tak szczerze powiem, że niczym nowym nie zostałam zaskoczona i wydaje mi się, że personel bardziej powinien być życzliwszy dla rodzącej, nie ważne czy to pierwsze czy piąte dziecko. Jest nam łatwiej rodzić, kiedy położne wspierają nas przed porodem w trakcie i po.

urodzilam w tym szpitalu dwojke dzieci,pierwszy porod w 2006,dlugi bolesny,mialam rodzic w wodzie-bardzo polecam-przez caly czas lezalam [z przerwami oczywiscie]w cieplej wodzie,co przynosilo ulge,polozna byla akurat srednio sympatyczna,jakbym byla tylko nastepna rodzaca-zero jakiegos indywidualnego podejscia,poloznictwo-pediatra niesympatyczna,odstraszajaca widokiem,ale dzieci malutkie to nie widza jej:)ogolnie wrazenie srednie.gdy rodzilam drugie dziecko dlugo zastanawialam sie gdzie.trafilam miesiac przed porodem na patologie ciazy do Wojewodzkiego,poszlam zobaczyc porodowke i jakos stwierdzilam ze moze wroce do tego szpitala...i nie zaluje.na izbie przyjec przyjeto nas dobrze-mimo ze byla to noc,porodowka-zaopiekowano sie nami rewelacyjnie,bylam akurat jedyna na porodowce-moze dlatego,nie wiem.caly personel byl przy mnie,polozna jak zobaczylam to sie przezegnalam-z wygladu baba hertera ale wbrew pozorom konkretna i gdybym ja spotkala jeszcze raz to bym ja usciskala za pomoc.opieka byla rewelacyjna,same kobiety byly + studentki,ktore tez dobrze o mnie dbaly.lekarka wspaniala.porod szybki i wcale nieaz tak bolesny,polozna w ostatecznosci naciela krocze,chociaz dlugo zwlekala z tym.na poloznictwie tez duza zmiana,czesto zagladaja,chcialam karmin piersia ale mi nie szlo za bardzo[pierwszego dziecka nie karmilam]przyszla pielegniarka i pol nocy spokojnie mi tlumaczyla,uczyla i pilnowala jak przystawiac do piersi i udalo sie.po tym drugim porodzie w ogole nie zaluje ze poszlam tam rodzic..i poszlabym po raz trzeci.