Pojechałam na Żelazną zupełnie "z ulicy". Nie miałam stamtąd lekarza prowadzącego ani wykupionej położnej. Miałam mnóstwo szczęścia, bo trafiłam na mało "popularną" porę - izba przyjęć była pusta, trafiłam na salę porodową bardzo szybko. Opiekowała się mną cudowna położna, bardzo rzeczowa, konkretna i życzliwa osoba. Chciałam uniknąć oksytocyny, ale po ośmiu godzinach od odejścia wód nadal nie było nawet mowy o rozwarciu. Po oksytocynie ból stał się nie do zniesienia, ale położna nie próbowała mnie zniechęcić do znieczulenia, upewniła się tylko, czy je chcę i kilkanaście minut później przyszedł anestezjolog. Znieczulenie zadziałało bardzo dobrze, mogłam więc odpocząć. Dwie godziny później synek był już na świecie. Nie miałam nacinanego krocza. Pierwszą noc spędziłam na sali porodowej z czterema innymi położnicami - nie było dla nas już miejsc na położnictwie. Następnego dnia zostałam przeniesiona do sali dwuosobowej. Warunki lokalowe - fantastyczne. Opieka położnych na piątkę. Bardzo pomocne, gdy tylko o coś prosiłam lub pytałam. Opieka nad noworodkiem również bez zastrzeżeń. Nawet jedzenie dobre. Jak ktoś chce się przyczepić to zawsze znajdzie powód - leżałam na sali z kobietą, która narzekała na szpital, a sama dzwoniła po położne, by podały jej dziecko z łóżeczka, bo ona "już się położyła"... no cóż. Ja uważam, że szpital jest rewelacyjny.

Super szpital, profesjonalne podejście i życzliwa opieka. Szczególnie polecam położną Jolę Miłek.

Rodziłam naturalnie wraz z mężem, bardzo miła i życzliwa atmoswera. Pelna intymność i profesjonalizm. Szczerze polecam!

Rodziłam w Domu Narodzin razem z moim partnerem. Fantastyczne przeżycie. Dziękujemy p. Renacie i Elizie za pomoc przy porodzie, która była niezastąpiona. Wsparcie podczas parcia i dodawanie mi energii oraz uspokajanie, gdy okazało się, że są zielone wody plodowe, były niesamowite. Opieka poporodowa też super, dziękuję za pomoc przy przystawianiu malucha. Oby każda miała tak super poród i tak szybki, jak my :) Kolejne dziecko też chcemy tam rodzic.

Sala porodowa–przestronna, z wanną, piłką, drabinkami, toaletą; cisza, spokój–bardzo dobre warunki. Położna i pani doktor - bardzo miłe, fachowe, życzliwe. Samą opiekę podczas porodu oceniam bardzo dobrze. Negatywnie oceniam opiekę poporodową: 1.Umieszczona zostałam w sali porodowej zamienionej na poporodową, gdzie było nas 5 z noworodkami, pierwszą noc musiałam spać na twardym łóżku porodowym; sala była przez ścianę z salą porodową, było słychać wszystkie krzyki rodzących, a odwiedziny były tylko od 15:00 do 17:00. 2.Kilka razy prosiłam położne o poradę, pomoc i usłyszałam: „Ale to pani powinna sama się o to troszczyć” - pewnie, że tak, ale oczekiwałam, że ktoś nauczy mnie dbać o kikut pępowinowy, kapać dziecko czy dbać o krocze. Kiedy prosiłam o pomoc, czułam się niechcianym intruzem, uczniakiem, który nie odrobił lekcji. 3.Szalę goryczy przelała dr neonatolog Ewa Adamska, która traktowała pacjentki z góry. Kiedy zapytałam, czy mogę zadać dwa pytania, z ciężkim westchnieniem ewentualnie się zgodziła, po czym odpowiadała w sposób niefachowy, pokazując mi, że to ja jestem jakaś niedomyślna i głupia. Dopiero nasza pediatra życzliwie i spokojnie nam te kwestie wytłumaczyła. Okazało się też, że na wypisie ze szpitala, który podpisała pani doktor, jest mój zły adres. Kiedy poszłam do niej w tej sprawie, usłyszałam, że to w ogóle nieistotne, że przecież mogę podać adres, jaki mi się podoba i że ona teraz nic z tym nie zrobi. Dopiero kiedy przestałam być pokorną pacjentką i zaczęłam też traktować ją z góry, dopominając się o informację, CO JEDNAK MOŻNA Z TYM ZROBIĆ, trochę zmieniła ton rozmowy i powiedziała, że może informatycy w Izbie Przyjąć będą mogli to poprawić. Nie usłyszałam słowa przepraszam. Kiedy trafiłam tydzień po porodzie na Izbę Przyjęć, pielęgniarka w minutę zmieniła adres w komputerze. Odniosłam wrażenie, że to taka „fabryka” o dobrej renomie, w której często traktuje się ludzi przedmiotowo. Pewnie nie jest tak zawsze – ja po porodzie tak się czułam.

Co prawda nie jest łatwo dostać się do szpitala, cudem nam się udało, ale było warto. Nasz poród rozpoczął się naturalnie, skończył cesarsko. Bardzo słuszna decyzja lekarza o przerwaniu akcji porodowej, po czym szybkie działanie podczas przewożenia mnie na salę operacyjną. Co prawda dosyć długo musiałam czekać na lekarza, który miał wydać decyzję o cc, jednak było to spowodowane poważniejszymi przypadkami dziejącymi się na salach u kobiet rodzących naturalnie. Opieka na sali pooperacyjnej bardzo dobra, położne pomocne, miłe, dużo się od nich dowiedziałam. Lekarze nie zawsze mili, ale kompetentni, a to najważniejsze. I sam wygląd szpitala zrobił na mnie pozytywne wrażenie.

Opieka na wysokim poziomie

Ogólnie jestem bardzo zadowolona zarówno z opieki podczas porodu (gdzie były obecne studentki, które gł. opiekowały się mną co było bardzo pomocne i od których można było otrzymać bardzo dużo ciekawych informacji dot. poszczególnych etapów porodu, - oczywiście cały czas byłam pod kontrolą gł. położnej ale ta przychodziła raz na jakiś czas sprawdzając mój stan) jak i po porodzie (położne były bardzo pomocne przy przystawianiu maluszków - osobiście nie miałam tego problemu, bo to moje drugie dziecko, ale dziewczyny leżące ze mną na sali otrzymywały mnóstwo przydatnych rad). Jest tylko jeden minus - niestety w szpitalu panuje zasada nie dawania znieczulenia zo - mimo moich wielu próśb już w bardzo bolesnym etapie (położna przez ok. godzinę mówiła, że anestezjolog jest na cesarce...w końcu jej dyżur się skończył i zajęła się mną bardzo miła i konkretna położna Ewa Pruś - oczywiście też nie dostałam znieczulenia, za to przyspieszyła mój poród przebijając pęcherz płodowy - bolało strasznie ale w ciągu 15 min po przebiciu urodziłam synka(4200 g)) Cały mój poród trwał ok 7 godzin. Na sali poporodowej rozmawiałam z innymi dziewczynami rodzącymi tej samej nocy - one też nie dostały znieczulenia mimo próśb - tak samo jak ja odniosły wrażenie, że celowo nie chcą dawać znieczulenia wymyślając przeróżne preteksty . W 2010 roku rodziłam pierwszego synka - pod koniec porodu dostałam znieczulenie( wtedy jeszcze było płatne), które w moim przypadku przyspieszyło akcję porodową i zaoszczędziło mi wiele bólu. Z tego co słyszałam "Żelazna" kieruje się zasadą porodu jak najbardziej naturalnego, a co za tym idzie ograniczają ilość podawanych znieczuleń (za które musieliby płacić, bo dla pacjenta jest ono bezpłatne, ale co z tego skoro bardzo trudno dostępne). Sama sala porodowa super. Duża, bardzo dobrze i ładnie urządzona.

ZDECYDOWANIE ODRADZAM! Planowałam poród w św. Zofii, tutaj uczestniczyłam w szkole rodzenia, miałam podpisaną umowę z położną oraz odbyłam 5 wizyt na KTG na Izbie Przyjęć będąc już sporo po terminie. Nigdy wcześniej nie spotkałam się z tak niemiłym traktowaniem jak tutaj, przestrzegam szczególnie przed dr Justyną Filipek, która stwierdziła na IP, że zaraz bardzo boleśnie mnie zbada (w celu wywołania porodu, byłam 10 dni po terminie), po czym mam jechać szukać innego szpitala bo w Zofii nie mają miejsc. Na szczęście nie wyraziłam zgody na takie badanie, a koniec końców urodziłam w innym szpitalu 3 dni później. Podczas badań w IP spotkałam się z dużą ilością komentarzy od lekarzy w stylu "wiemy że jesteśmy bardzo popularni ale są też inne porodówki w Warszawie, proszę sobie poszukać" - potwierdzam, są inne porodówki, w których uprzejmość idzie w parze z profesjonalizmem.

Pierwsze dziecko urodziłam na Żelaznej kilka lat temu (poród sn zakończony cc). Drugie dziecko również chciałam urodzić przez cc. Ciążę prowadziłam u lekarza z innego warszawskiego szpitala. Lekarz próbował mnie przymusić do porodu sn, pomimo wyraźnych przesłanek do przeprowadzenia CC. Straszył mnie, że szpital ma prawo zmusić mnie do porodu SN, nawet wbrew mojej woli. W 32tc poszłam na Żelazną i bez problemu zapisałam się na planowane CC. Usłyszałam, że po CC kobieta ma pełne prawo do wybrania jak chce zakończyć drugą ciążę i nie musi się z tego wyboru nikomu tłumaczyć. Olbrzymi plus dla Żelaznej za uszanowanie praw pacjenta, jak widać nieczęste w naszej polskiej rzeczywistości. Akcja porodowa rozpoczęła się wcześniej, więc miałam nieplanowane CC. Na IP od razu się mną zajęto i niecałe 2h od przyjęcia dziecko już było na świecie. Szkoda, że mąż nie mógł być obecny przy CC - przy pierwszym, również nieplanowanym CC - mógł. Dziecko nie zostało ubrane, jak za pierwszym razem w ubrania z domu, tylko w szpitalne tetry i becik. To jedyne rzeczy, które się zmieniły przez ostatnie lata na minus. Warunki na sali pooperacyjnej bardzo dobre. Położna obecna cały czas na sali. Łóżka nowoczesne, można samemu regulować nachylenie, więc nie leży się non stop na płasko. Kontakt skóra do skóry z dzieckiem zapewniony: w każdej chwili można poprosić położną o podanie dziecka lub odłożenie go do łóżeczka i samej się zdrzemnąć. Dostaje się odpowiednią ilość leków przeciwbólowych, więc rana po CC nie dokucza, a można przy tym karmić piersią. Sale poporodowe są w trochę niższym standardzie, ale wszystkie mają łazienki. Jedzenie smaczne. Położne sympatyczne i pomocne. Wystarczy zapytać i służą pomocą w zakresie pielęgnacji dziecka, karmienia piersią. Na miejscu jest pokój laktacyjny, więc nie trzeba mieć swojego laktatora w szpitalu. Polecam ten szpital!